My z pałacu

Autor:
Andrzej Nowak-Arczewski
Wydawcy:
Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego (2026)
Bellona Spółka Akcyjna (2014)
Starostwo Powiatowe
ISBN:
978-83-11-13419-5, 978-83-7901-544-3
Autotagi:
druk
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
sprawozdania
5.0

We Włostowie niedaleko Opatowa, pośrodku wsi stoi zrujnowany pałac. Przed wojną była to siedziba rodu Karskich i jeden z najbardziej rozwiniętych technologicznie majątków w kraju. Wojna go prawie oszczędziła, natomiast do obecnego stanu doprowadzili go późniejsi lokatorzy i motywowana ideologicznie niechęć do byłych właścicieli. O rodzie Karskich i o Włostowie pisze Andrzej Nowak-Arczewski. Autor opowiada tę historię z wielu stron, oddając głos spadkobiercy rodu, Juliuszowi Karskiemu, ale i mieszkańcom Włostowa, którzy jako dzieci mogli co najwyżej popatrzeć na pałac przez ogrodzenie.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo