Wołanie o prawa kobiety

Inne tytuły:
wołanie o prawa człowieka (1790)
wołanie o prawa kobiety (1792)
Autor:
Mary Wollstonecraft
Tłumacz:
Ewa Bodal
Wydawca:
Mamania (2011)
ISBN:
978-83-62829-00-2
Autotagi:
druk
Źródło opisu: Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Pile - Katalog główny

Dwa klasyczne, pełne pasji traktaty filozoficzno-społeczne "Wołanie o prawa kobiety" i "Wołanie o prawa człowieka", które przedstawiamy w niniejszym wydaniu, przenoszą czytelnika w sam środek "debaty rewolucyjnej", towarzyszącej Rewolucji Francuskiej. Mary Wollstonecraft pisze o braku dostępu kobiet do pracy i edukacji, "legalnej prostytucji", czyli aranżowanych małżeństwach i wykluczeniu ze sfery publicznej. Sama tworzyła w czasach, gdy kobiety pozbawione były niemal wszystkich praw. Nazwała to wprost - niewolnictwem. Największą wartością napisanych przez nią tekstów jest ich niesłabnąca aktualność - nawet współcześnie możemy się w nich przejrzeć jak w lustrze. Pozostaje tylko pytanie, czy spodoba się nam to, co zobaczymy. [ze Wstępu dr Zefiryny Żegnałek]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo