Kocham Capri

Tytuł oryginalny:
I love Capri
Autorzy:
Elisabetta Flumeri
Gabriella Giacometti
Tłumaczenie:
Gabriella Giacometti
Agata Kowalczyk
Wydawca:
Wydawnictwo Amber (2014)
ISBN:
978-83-241-5175-2, 83-241-5175-2
978-83-5175-2
Autotagi:
druk
powieści
3.0 (2 głosy)

On - słynny restaurator z tajemniczą przeszłością. Ona - młoda blogerka, kulinarna. Na Capri są trzy rzeczy, których nie wolno przegapić: migdałowe ciasteczka z cytryną, limonkowe perfumy i kolacja u Fabrizia Greco... Mel Ricci, młoda blogerka kulinarna, ma zostać ghostwriterką autobiografii legendarnego restauratora. Fabrizio Greco, mistrz wyrafinowanych zmysłowych dań, prowadzi najmodniejszą restaurację na Capri. Już po pierwszym spotkaniu Mel zaczyna podejrzewać, że współpraca nie będzie łatwa. Fabrizio nie bez powodu cieszy się opinią skandalisty, a jego przeszłość skrywa niejeden sekret... Smak tej opowieści zaostrzą zmysłowe przepisy Fabrizia...
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo