Trochę słabe. Na początku nawarstwienie problemów, w tym kilka takich wydumanych, potem magicznie wszystko się rozwiązuje, choć tak naprawdę niewiele się zmienia. Miałam dysonans pomiędzy Antkiem i Dantem. Główna bohaterka tej powieści, czyli tytułowa Nel, w pewnym momencie próbuje nakreślić czytelnikowi jakąś różnicę pomiędzy nimi i jednego pokazać w pozytywnym a drugiego w negatywnym świetle. Problem w tym, że ja tej różnicy nie dostrzegam, chyba tylko poza taką, że Antka stać na markowe ciuchy, a Dantego niekoniecznie. Wiele problemów zostało tutaj mocno spłyconych, a o dilowaniu prochami przez Dantego Nel w swoich zapiskach napomina jakoś tak jakby mimochodem, jakby to było zupełnie nic. Cała akcja z wylądowaniem Nel w szpitalu i zamieszaniem przed szkołą, jest tak naprawdę winą Dantego, tymczasem Nel o wszystko zdaje się obwiniać Antka, a może ja czegoś nie zrozumiałam... Końcówka, gdzie wszyscy razem siedzą nad rzeką i pieką kiełbaski, choć przez 3/4 książki mieli Nel za świruskę, mocno odjechana

Bardzo udane zakończenie serii. Znów więcej było tutaj Blue i Ganseya, co bardzo mnie ucieszyło. Poczułam ten specyficzny klimat jak w pierwszej części kruczego cyklu. Jedyny minus jak dla mnie to trochę zbędny wątek z Piper Greenmantle i ogólnie handlarzy magicznymi przedmiotami – na szczęście było tego niedużo, na pewno nie tyle, co w drugiej i trzeciej części. Zakończenie wątku z królem Glendowerem trochę dziwne, choć podświadomie gdzieś mogliśmy się tego spodziewać. Trochę rozczarowało mnie podejście autorki do postaci pana Szarego – chyba można to było rozegrać inaczej. Ogólnie całościowo oceniam ten cykl bardzo na plus. Już zawsze będzie mi się kojarzyć z gorącym, letnim okresem. Chętnie jeszcze kiedyś wrócę do tej serii

Piękno a zarazem dzikość i bezwzględność przyrody Alaski przytoczone w książce, urzeka, wzrusza i przeraża. Główną bohaterką jest tutaj Leni, którą poznajemy jako młodziutką nastolatkę. Jej żyjący w toksycznym związku rodzice fundują jej prawdziwy rollercoaster. Ojciec – weteran wojny w Wietnamie postanawia pewnego dnia przenieść się z rodziną na dziką i nieokiełznaną Alaskę w poszukiwaniu lepszego życia dla siebie i rodziny. Bezwzględna, dzika przyroda obnaża w mężczyźnie to, co najgorsze. Pomimo bardzo trudnych doświadczeń, Leni znajduje na Alasce swoją miłość. Jest to piękna, choć trudna i pełna bólu historia. Niestety matka dziewczynki Cora Allbright to postać, z którą nijak nie potrafiłam się utożsamić. Nie rozumiem tego typu kobiet. Nie potrafię zaakceptować aż tak daleko posuniętej bezradności i godzenia się z przemocowym mężem

Dobrze było wrócić do kryminałów Chmielewskiej. Lubię specyficzny klimat książek tej autorki, char­akte­ryst­yczn­e poczucie humoru, chaos i całą zgraję postaci przewijających się przez powieść. Teksty duńskiego policjanta Muldgaarda były genialne!

Bardzo dobra przygodowa fantastyka, pewnie bardziej dla młodego czytelnika, choć nieco starsi też znajdą tu coś dla siebie. Na pewno będę kontynuować tę serię. Podoba mi się styl pisania autora, bez zbytniej przesady, czy barwnych, nużących opisów. Ciekawie nakreślony świat, a bohaterowie tacy, za którymi chcemy podążać. Nie nudzą nas, nie denerwują. Jesteśmy autentycznie zainteresowani ich losami. Polecam!