Niezwykle przejmująca lektura! Niby nie było jakiś scen tzw bezpośrednich, ale te migawki, domysły, nied­opow­iedz­enia­ gdzieś z zakamarków pamięci chyba jeszcze bardziej dołowały. Miałam bardzo mieszane odczucia, ja czułam pewien wstyd jako dorosła wobec tych dzieci, wstyd, że można tak wykorzystać, zniszczyć ufne istoty. To był czasem większy horror bo prawdziwy, niż te wymyślone. A ta zarzucana chaotyczność w książce pasowała w zupełności, to jakby obraz tego co dzieje się w umyśle tak poniżonym. Warto przeczytać i się rozejrzeć.

Dzięki p. Schmitt polubiłam opowiadania, a przynajmniej w jego wydaniu. W krótkiej formie zawiera się ogromna treść. Historie są tak pełne, nie dają odsapnąć. Duża różnorodność postaci i emocji, i za każdym razem zaskoczenie, nic nie jest oczywiste. Spora dawka przyjemności !!

Rzadko mi się przytrafia żeby tak wysoko ocenić polską literaturę, a jednak cieszę się, że tak jest!! "Pierwsza na liście" jest przede wszyskim bardzo enrgetyczna, daje taką siłę i moc, że człowiek naprawdę chce być lepszym. Książka porusza temat przyjaźni, przebaczania, ale najważniejsza kwestia to odpo­wied­zial­ność­ będąc dawcą, jak można stać się bohaterem robiąc tak naprawdę niewiele. Pełna pozytywnych wzruszeń, warta przeczytania i zastanowienia, mi nie daje spokoju.

To książka z gatunku tych milutkich, dających nadzieję na lepsze jutro, i wiarę w każdego człowieka. Żyj chwilą, ciesz się każdym dniem, i zmieniaj swoje życie kiedy ci się znudzi to dotychczasowe. Czasem to pomaga.

Na pewno książka trafiła w moje zapotrzebowanie. Zawładnęła mną od pierwszych stron. Historia pełna rodzinnych tajemnic, niezwykłych opowieści, tragicznych wydarzeń. I to wszystko dzieje się już od pierwszych zdań, nawet nie stron, i trzyma do ostatnich. Czyta się błyskawicznie, ale jest też nad czym pomyśleć, coś w pamięci zostaje. Jak dla mnie warto było!