Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
Iska

"Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła"
Wisława Szymborska

"Kto czyta książki, żyje podwójnie"
Umberto Eco

"Łatwiej niektórym książkę napisać, niż drugim ją przeczytać"
Alojzy Żółkiewski

"Z książkami jest tak, jak z ludźmi: bardzo niewielu ma dla nas ogromne znaczenie. Reszta po prostu ginie w tłumie"
Wolter

Najnowsze recenzje
1 2 3 4 5
...
140
  • [awatar]
    Iska
    Thriller "Zęza" autorstwa Ewy Przydrygi rozgrywa się nad Bałtykiem, w okolicach Zatoki Gdańskiej i latarni morskiej w Stilo. Na wstępie dowiadujemy się o zaginięciu piosenkarki Giny Szado. Jej mąż Jakub, rybak, wracając z połowu odnajduje dryfujący jacht żony. Na pokładzie są ślady krwi, ale samej Giny nie ma. • Rozpoczyna się śledztwo, podczas którego Jakub odkrywa, że jego żona skrywała wiele tajemnic — pojawiają się wątki stalkerów, pogróżek, rodzinnych sekretów i dawnej tragedii związanej z latarnią w Stilo. Stopniowo wychodzi na jaw, że przeszłość bohaterów ma bezpośredni związek z obecnymi wydarzeniami i kolejnymi zbrodniami. • To nie jest klasyczny kryminał oparty wyłącznie na policyjnym dochodzeniu. Książka mocno skupia się na psychologii postaci, traumach rodzinnych i emocjach. Ma ciężki, mroczny klimat. • Tytułowa „zęza” oznacza najniższą część kadłuba statku, gdzie zbierają się brud i woda — i właśnie to jest metaforą książki: ukrytych win, lęków i sekretów, które w końcu wypływają na powierzchnię. • Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Przydrygi i powiem szczerze, uważam fabułę "Zęzy" za nieco zbyt przekombinowaną. Momentami trudno było mi się skupić na treści przez ciągłą zmianę wątków. Było to dla mnie zbyt dezorientujące i momentami niczego znaczącego nie wnosiło do wartkości akcji. Książka trochę bardziej zmęczyła, zamiast stanowić dobrą "rozrywkę".
  • [awatar]
    Iska
    "Łyski liczą do trzech" autorstwa Olgi Hund to groteskowa i zaangażowana społecznie powieść osadzona w czeskim Zlinie. Punktem wyjścia jest festyn integracyjny organizowany dla fikcyjnej mniejszości narodowej — Caaaków, którzy są obiektem uprzedzeń, stereotypów i nienawiści. Czechowie przypisują im absurdalne cechy: rzekome czary, jedzenie kotów czy „trzecie oko”. Podczas festynu policjant przypadkowo zabija caaakańskiego chłopca, co wywołuje zamieszki i społeczne napięcia. Trójka bohaterów: Janka, Marie oraz Amerykanin George wyrusza na poszukiwanie policjanta odpowiedzialnego za tragedię. • Choć akcja dzieje się w Czechach i dotyczy wymyślonej grupy etnicznej, książka wyraźnie odnosi się do realnych problemów Europy Środkowej — rasizmu, marginalizacji mniejszości i społecznej przemocy. Mimo pewnego upływu czasu nadal aktualna.
  • [awatar]
    Iska
    „Krótka wymiana ognia” opowiada o losach Romy Dąbrowskiej — starszej poetce, którą na przystanku zaczepia młody mężczyzna proszący o ogień do papierosa. To krótkie spotkanie uruchamia lawinę wspomnień i refleksji o pożądaniu, starzeniu się, relacjach rodzinnych i dawnych miłościach. Powieść ma jednak konstrukcję wielogłosową i rozproszoną. Historie różnych bohaterów — żon, córek, kochanek i partnerów — splatają się w opowieść o rodzinie rozpadającej się emocjonalnie i o kobiecej seksualności widzianej z różnych perspektyw. To nie jest klasyczna fabuła z linearną akcją. Rudzka bardziej buduje atmosferę i emocjonalne napięcie. Jak zwykle posługuje się językiem metaforycznym, chwilami brutalnym i bardzo rytmicznym. I choć jest to powieść, która otrzymała dwie ważne nagrody literackie na "naszym podwórku" to ze wszystkich książek tej autorki mi najmniej przypadła do gustu. Może jej fenomen nie do końca jest dla mnie aż taki zrozumiały... Cóż... Niemniej jednak polecam lekturę z uwagi na całokształt twórczości pani Rudzkiej, który cenię ogromnie.
  • [awatar]
    Iska
    "Bebechy" to baaardzo niebanalna rzecz na temat ludzkiego ciała. Autor w humorystyczny, bardzo bezpośredni sposób tłumaczy, jak działa organizm człowieka — od mózgu i układu trawiennego po różne „obrzydliwe” tematy, o których zwykle się nie mówi na lekcjach biologii. Pewnie każdego z Was nurtuje wiele pytań, dotyczących funkcjonowania naszych ciał. Mnie tak, dlatego z tym większym zain­tere­sowa­niem­ wsłuchiwałam się w lekturę. Przyznam, że nie wiedziałam dlaczego burczy nam w brzuchu, czego w wyniku ewolucji się "pozbyliśmy", albo jak reaguje nasz mózg w różnych sytuacjach. Najbardziej zabawny jest fragment o "wróżeniu z kolorów naszego moczu". Rewelacyjny!!! Książka jest napisana w lekkim stylu, pęka od ilości ciekawostek, a dobry humor dodaje większej ochoty na zdobywanie kolejnej dawki wiedzy. Autor unika szkolnego tonu i opisuje anatomię w sposób zabawny, ale jednocześnie naukowo rzetelny. Polecam wszystkim lekturę. Zwłaszcza w formie audiobooka, którego czyta sam autor. Jest naprawdę niesamowity!!! Czekam na kolejne audio z Adamem Mirkiem w roli głównej oczywiście.
  • [awatar]
    Iska
    "Rzeka Czerwona" to współczesna powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się w Dakocie Północnej, w okolicach Doliny Rzeki Czerwonej. Historia skupia się na mieszkańcach małego miasteczka Tabor, których losy splatają się wokół planowanego ślubu Kismet Poe i Gary’ego Geista. Gary jest niepewnym siebie dziedzicem farm, natomiast Kismet to impulsywna młoda kobieta próbująca odnaleźć własną drogę życiową. W tle pojawia się także Hugo — zakochany w Kismet outsider, który chce ją odzyskać. Ważną postacią jest również Crystal, matka Kismet, pracująca nocami przy transporcie buraków cukrowych i zmagająca się z lękiem o przyszłość córki oraz własne życie. To nie tylko zwykłą historia miłosna. Louise Erdrich pokazuje w swej książce kryzys amerykańskiej prowincji, problemy rolnictwa przemysłowego, skutki używania pestycydów i zmian klimatycznych oraz niepewność ekonomiczną po kryzysie lat 2008–2009. Jednocześnie skupia się także na opowiadaniu o samotności, rodzinie, duchowości i relacji człowieka z naturą. • "Rzeka czerwona" urzekła mnie swym stylem. Łączy w sobie realizm z elementami niemal halucynacyjnymi i poetyckimi. Codzienne życie miesza się tu z wizjami, poczuciem zagrożenia i dobrym humorem. Polecam gorąco. Bardzo dobra rzecz.
Ostatnio ocenione
1
...
57 58 59
...
116
  • Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem
    Sacks, Oliver
  • Islandia
    Milewski, Piotr
  • Jak mówić, żeby maluchy nas słuchały
    Faber, Joanna
  • Banda Czarnej Frotté
    Bednarek, Justyna
  • Pomelo i wielka przygoda
    Bădescu, Ramona
  • Nowe przygody skarpetek
    Bednarek, Justyna
Nikt jeszcze nie obserwuje bloga tego czytelnika.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo