"Jej największe tajemnice" to wciągająca i emocjonująca powieść o tajemnicach, sekretach, komplikacjach, konsekwencjach, rozterkach, dylematach, trudnych decyzjach, utraconym zaufaniu i zerwanych więziach. W tej części więcej się dzieje i jest bardziej emocjonująco i dramatycznie. Przeżywałam z bohaterami wszystkie ich emocje. Ta historia pokazuje, że koniec może być początkiem, i że po burzy zawsze wychodzi słońce. Pokazuje też, że życie jest niep­rzew­idyw­alne­, i że warto doceniać to co się ma. Obie części bardzo mi się podobały i przypadły mi do gustu ☺️ Polecam. 🥰

"Ich wszystkie sekrety" to lekka, spokojna, przyjemna i bardzo wciągająca powieść o rutynie dnia codziennego, życiowych zawirowaniach, problemach, sekretach, rozterkach, ale też o miłości i przyjaźni. Bohaterowie zostali świetnie wykreowani, byli tacy prawdziwi, z wadami i zaletami, i polubiłam ich. Autorka wspaniale ukazuje lepsze i gorsze chwile w małżeństwie, i w byciu mamą. Bo życie niestety to nie bajka. I każdemu zdarzają się lepsze i gorsze dni. Pokazuje też, jak łatwo zatracić się w codzienności. Dlatego uważam, że każda kobieta jest ważna, i każda kobieta potrzebuje czasem oddechu, odpoczynku i chwili tylko dla siebie. Lubię takie niespieszne książki o codzienności, rutynie, problemach, relacjach międzyludzkich, bo wtedy choć na chwilę zapominam o swoich problemach. Książka mi się podobała.😊 Ciekawa jestem dalszych losów bohaterów, i dlatego niedługo zabieram się za 2 tom. 🙂 Ja lekturę polecam. 🥰

"Obsesja" to świetny i wciągający thriller psychologiczny pełen niepokoju, lęku, zagrożeń, obsesji, sekretów i kłamstw. Akcja toczy się raz szybciej, raz wolniej, napięcie budowane było stopniowo, a pod koniec przyspieszyło. Historia w pierwszej części została przedstawiona w dwóch ramach czasowych - przeszłości i teraźniejszości, a w drugiej części tylko w teraźniejszości. W obu częściach były jeszcze fragmenty z notatnika prześladowcy. Gdy zaczęłam typować, kto może być prześladowcą, typowałam pierwszą osobę, potem drugą, trzecią, czwartą, aż w końcu w finale wyszło, że to żadna osoba z moich typów. I było to dla mnie wielkim zaskoczeniem, bo tej osoby nawet nie brałam pod uwagę. Książkę czyta się z zaciekawieniem i bardzo mi się podobała. Lubię książki B. A. Paris i wszystkie polecam. 😊

"Wszystko mam bardziej. Życie w spektrum autyzmu" to poruszający i chwytający za serce reportaż o realiach i życiu ludzi dorosłych żyjących w spektrum autyzmu i ludzi żyjących razem z nimi. Autor oddaje im głos, słucha i nie ocenia. Pokazuje, że nie ma jednej definicji określającej czym jest autyzm, i nie ma dwóch takich samych osób z takimi samymi "objawami", bo każda osoba jest inna. A to, że ktoś jest "inny", to nie znaczy że jest gorszy. Przecież każdy z nas jest "inny", różnimy się charakterem, kolorem oczu, kolorem włosów czy wrażliwością. Tak samo jest z osobami z orzeczeniem o niep­ełno­spra­wnoś­ci, to, że ktoś ma diagnozę i orzeczenie, nie powinno skreślać ich na margines społeczny. Osoby ze spektrum mogą różnie funkcjonować. Są osoby, które "w miarę dobrze funkcjonują", i są osoby, którym trudno się funkcjonuje i potrzebują pomocy. Według mnie, autor za mało przedstawił osób, które "dobrze" funkcjonują, a za dużo osób, którzy "gorzej" funkcjonują. Niemniej uważam, że takie książki są bardzo potrzebne, i powinno być ich więcej, żeby uświadamiać nasze społeczeństwo, że w spektrum - dzieci, młodzieży i dorosłych - jest coraz więcej. Na końcu książki autor zamieścił list - "List dorosłych ze spektrum autyzmu do rodziców dzieci z autyzmem". Jest piękny i ważny. Lektura skłania do przemyśleń i refleksji. Polecam przeczytać.

Bardzo chaotyczna i nie podobała mi się. Doczytałam tylko do setnej strony i porzuciłam.