Edgar Freemantle szef firmy budowalnej i ojciec dwóch córek pewnego dnia traci prawą rękę w wypadku na budowie. Jego sytuacja staje się gorsza, kiedy odchodzi od niego żona. Prywatny psycholog Kamen proponuje aby Edgar doszedł do siebie na wyspie Duma Key, gdzie piękne tereny i okolice ujawniły jego nieodkryty talent. Tworzenie obrazów staje się zaspokajaniem niczym głodu narkotycznego na znak swędzącej brakującej ręki. Niestety powstające obrazy nie są dziełem przypadku czy zwykłej wizji malarza. Właścicielka posiadłości na wyspie - starsza Pani Elisabeth Eastlake z zaawansowanym Alzheimerem odkrywa karty histori, które tragicznie odegrały swoją rolę w jej młodzieńczych latach. Jaki związek mają te wydarzenia z obrazami Freemantle'a? Kto stoi za niek­ontr­olow­anym­i wydarzeniami i w jaki sposób sztuka przelewana na płótno może mieć wpływ na otoczenie? Czy Edgar odnajduje sens nowego życia na Duma Key i dlaczego angażuje się w to cała jego rodzina i znajomi? Zaawansowana psychologia, elementy wyobraźni, horroru i traumatycznych przeżyć sprawiają, że lektura staje się ciężka w zrozumieniu i trudna do poskładania w całość. Osobiście wystawiam notę 6 na 10 za zbyt wyimaginowaną dramaturgię i duchowość poplątaną z elementami baśni i obrazami jakie King potrafi zbudować czytelnikom w głowie. Polecam tą książkę psychologom i ludziom gustującym w wiarę życia po śmierci.

Na miasto Chester's Mill osiada kopuła, wytyczając nieprzekraczalną granicę. Nieoczekiwana bariera staje się powodem zarówno wielu wypadków lotnicznych i samochodowych jak i tragedii mieszkańców, którzy stają się niewolnikami. W podwójnym słowa tego znaczeniu, szczególnie gdy władz nad miastem posiada Jim Rennie. Opadający klosz zawraca z drogi Dale'a Barbarę, żołnierza z Iraku, dla którego nie ma miejsca wśród mieszkańców po jednej ze sprzeczek z synem radnego Juniorem. Nowe prawa jakie ustanowiono pod kopułą • powodują konflikty i jak w każdej książce są czarne strony i bohaterowie, ale pod kopułą coraz mniej tych drugich. Niebywała gęstość zaludnienia, ponad trzydzieści nazwisk, do powiązania między sobą. King przedstawia przegląd amerykańskiej społeczności. Są biali i czarni, są dzieci, dorośli i starzy, są zdrowi i chorzy, ogaci i biedni, psy i inne zwierzęta, • które cierpią nie mniej niż ludzie. Czy jesteś aptekarzem, stomatologiem, księdzem, farmerem czy policjantem - nie ma większego znaczenia. Każdego dotyka problem zamkniętego świata. Pod kopułą dochodzi do przemocy, gwałtów i zbrodni. Presja klosza powoduje, że z ludzi wychodzą najgorsze podłości. Do akcji nie może wkroczyć ani NASA, ani CIA ani wojsko. Pozostaje im tylko obserwować jak ludzie wewnątrz są zdani na siebie samych w warunkach kończącego się prądu, wody i powietrza. Książka działa na wyobraźnię i pozwala stworzyć wizję wielkiej szklanki,którą niegdyś jako dzieci nakładaliśmy na mrówki, muchy czy inne robaki. Żadne z nas nie zdawało sobie sprawy, że w tej szklance odbywa się prawdziwy dramat o być albo nie być. "Ale wszyscy jesteśmy z tego samego miasta, więc gramy razem..."

Od sześciu lat Myron Bolitar nie miał okazji korzystać ze swoich detektywistycznych kontaktów. Kiedy w dziwnych okolicznościach znika kolejna nastolatka, Myron składa obietnicę matce Aimee, że zrobi wszystko aby ją odszukać. Sytuacja staje się mętna, kiedy argumenty wskazują ucieczkę z domu. Jednak coraz więcej poszlak wskazuje na inne zagadki wokół tej sprawy. Wiele równoległych tropów wskazuje powiązania z aferą. • Sam Myron staje się podejrzanym numer jeden. W odpowiednim czasie i odpowiednim miejscu pojawia się jego najbliższe wsparcie w postaci Wina. Coben lubi nawiązywać do wcześniejszych powieści np. "Jeden fałszywy ruch", kiedy Myron odwiedza grób Brensy Sleighter. Pojawiają się tak znajome postaci jak Esperanza czy Wielka Cindy. Ciekawa akcja ale trzeba przyznać, że nie jest to najlepsza książka Cobena. Wprawdzie pogmatwane wątki nie pozwalają jak zwykle na szybkie rozstrzygnięcie zagadki, są trupy i jest dramat rodzinny ale po takich książkach jak "Bez pożegnania" czy "Nie mówi nikomu" czytelnik może mieć takie odczucie.

Lekarz David Beck traci żonę Elisabeth w niewyjaśnionych okolicznościach niedaleko ich romantycznego miejsca, gdzie spędzali ze sobą czas. • Beck nie pamięta jak wyszedł z tego cało, po tym jak mocno oberwał, a następnie wpadł do wody. Po ośmiu latach otrzymuje tajemniczego maila, który uruchamia lawinę pytań. • Okazuje się, że pochowana żona w tajemniczy sposób daje wyraźne znaki życia. Tajemnica goni tajemnicę. Fabuła nabiera dynamiki i nie pozwala na chwilę wytchnienia. • Pomimo, że ciało zostało zidentyfikowane przez rodzinę, Beck zaczyna szukać prawdy na własną rękę. Powoli krok po kroku dociera do sedna wydarzeń sprzed lat. • Po drodze musi stawić czoła FBI, które dosłownie jest wszędzie. Padają następne ofiary, a lekarz wpada w ślepy zaułek. Czy ktoś poda mu rękę? Jak wyrwie się z sytuacji bez wyjścia? • Komu może zaufać, a kto ukrywa czystą prawdę? Czy wydarzenia znad jeziora mają głębsze dno? Coben założył podwójnego Nelsona na mózgu czytelnika, który do końca trzyma w napięciu. • Fabuła podobna do "Ściganego", gdzie również lekarz zostaje posądzony o morderstwo żony. Również ściga go FBI i również rozpoczyna śledztwo na własną rękę. Podobnie jak Richard Kimble staje oko w oko z prawdą. • Nie wszystko jednak się pokrywa, a tekst "Nie mów nikomu" naprawdę czasami ma sens.

Sięgając po Miasteczko Salem trzeba mieć świadomość, że jest to druga pozycja Kinga w jego długiej i bogatej karierze pisarza. Zdecydował się na wrzucenie czytelnika w świat wampirów na tyle realnie, że poruszenie firanki daje do myślenia, a zbyt szybko zachodzące słońce powoduje gęsią skórkę. Ben Mears miał pisać książkę w Jerusalem, bo tak nazywa się to miasteczko. Lepszego miejsca i scenariusza życie nie mogło mu napisać. To Dom Marstenów miał koncentrować na sobie całą tajemnicę i po zabójstwie całej rodziny stać się źródłem strachu i zagadek. Miasto pustoszeje, bo powoli zaczynają znikać znajomi, sąsiedzi i bliscy Bena. Co pisarz musi przejść aby przetrwać najgorsze? Co niesie za sobą zachód słońca i jak sobie poradzić bez pomocy najbliższych. Po prostu przeczytajcie.