Cykl "Wszystkie pory uczuć" to: cz. I Jesień ; cz. II - Zima ; cz. III - Wiosna ; cz. IV - Lato. • Cztery pory roku - cztery wciągające historie". • Te cztery powieści autorki, to historie z życia wzięte. Każda z nich opowiada o innej bohaterce / w przeszłości wychowance domu dziecka/. Poznajemy ich kłopoty, miłości , wybory życiowe, jakich dokonują, poszukiwaniu szczęścia i upragnionym spokoju po zawirowaniach. • Bohaterką cz. I "Jesień" jest Hania, która czuje się coraz bardziej niekochana i obca przy mężu, idealizującym swą pierwszą zmarłą żonę.Czy jesień zmieni coś w życiu Hani. • Bohaterką cz. II - jest Róża, starsza już pani, wychowawczyni domu dziecka, która całe życie swe podporządkowała opuszczonym przez rodziców dzieciom i swej niepełnosprawnej umysłowo siostrze. Skrywane do niej i też jej uczucia Tadeusza, współpracownika - doprowadzają w końcu do ślubu pary. Róża jest pełna obaw o przyszłość, a przede wszystkim o to, że łamie przysięgę daną matce. Wydarzenia z przeszłości, wstrząsają nią. Czy Róża znajdzie szczęście przy boku Tadeusza? • Bohaterowie cz. III - Ewelina i Adrian po kilku latach małżeństwa dorastają do myśli o adopcji, gdyż bezpłodność żony nie jest uleczalna. Decydują się na adopcję 10 -letniego Piotrusia obarczonego FAS czyli alkoholowym zespołem płodowym, chorobą nieuleczalną, mocno wpływającą na osobowość i rozwój dziecka. Czy bohaterowie podołają "ciężarowi" wychowania dziecka bardzo trudnego, wpadającego w okropne złości, ale zarazem wrażliwego? Czy wiosna rozkwitnie też w ich sercach? • Cz. IV - też trąca o macierzyństwo. Joanna I Maciek zostają rodzicami. Joanna, zaopatrzona w poradniki dla przyszłych matek, ułożyła sobie idealny poród, połóg, szczęście bycia matką itp. Rozczarowanie przychodzi po raz pierwszy przy porodzie, a potem niestety szara rzeczywistość, o której zapominają poradnikowi autorzy. To piękne , wymarzone życie z dzieckiem - wydaje się Joannie koszmarem. Kobieta coraz bardziej popada w pogłębiający się stres i dochodzi prawie do tragedii. Jak to dobrze, że Maciek wcześniej po pracy wraca do domu. To on wpada na to, że Joanna cierpi po prostu na depresję poporodową. Czy Joanna da sobie pomóc w tak ciężkiej dla niektórych kobiet sytuacji? • Cykl "Wszystkie pory uczuć" pokazuje życie takim, jakim jest. Autorka nie koloryzuje zdarzeń, dlatego cykl wzrusza, czasem przeraża. Fabuła różnorodna i dostarcza czytelnikowi fachowej wiedzy poruszanych tematów. A tematy są bardzo ważne społecznie, zmuszają do refleksji i przemyśleń. • Potraktowałam w recenzji cykl jako pewną całość. Choć każdy tom to inna historia, inni bohaterowie, choć niektórzy poznani w tomi I jawią się w różnych sytuacjach w tych późniejszych. Ale jedno jest wspólne - dom dziecka, jako miejsce spędzone w dzieciństwie, co też rzutuje bardzo na pewne zachowania bohaterów lub jako miejsce pracy / Róża, Tadeusz/ , lub miejsce do którego czasem osobiście się wraca w odwiedziny. POLECAM.

Cykl "Wszystkie pory uczuć" to: cz. I Jesień ; cz. II - Zima ; cz. III - Wiosna ; cz. IV - Lato. • Cztery pory roku - cztery wciągające historie". • Te cztery powieści autorki, to historie z życia wzięte. Każda z nich opowiada o innej bohaterce / w przeszłości wychowance domu dziecka/. Poznajemy ich kłopoty, miłości , wybory życiowe, jakich dokonują, poszukiwaniu szczęścia i upragnionym spokoju po zawirowaniach. • Bohaterką cz. I "Jesień" jest Hania, która czuje się coraz bardziej niekochana i obca przy mężu, idealizującym swą pierwszą zmarłą żonę.Czy jesień zmieni coś w życiu Hani. • Bohaterką cz. II - jest Róża, starsza już pani, wychowawczyni domu dziecka, która całe życie swe podporządkowała opuszczonym przez rodziców dzieciom i swej niepełnosprawnej umysłowo siostrze. Skrywane do niej i też jej uczucia Tadeusza, współpracownika - doprowadzają w końcu do ślubu pary. Róża jest pełna obaw o przyszłość, a przede wszystkim o to, że łamie przysięgę daną matce. Wydarzenia z przeszłości, wstrząsają nią. Czy Róża znajdzie szczęście przy boku Tadeusza? • Bohaterowie cz. III - Ewelina i Adrian po kilku latach małżeństwa dorastają do myśli o adopcji, gdyż bezpłodność żony nie jest uleczalna. Decydują się na adopcję 10 -letniego Piotrusia obarczonego FAS czyli alkoholowym zespołem płodowym, chorobą nieuleczalną, mocno wpływającą na osobowość i rozwój dziecka. Czy bohaterowie podołają "ciężarowi" wychowania dziecka bardzo trudnego, wpadającego w okropne złości, ale zarazem wrażliwego? Czy wiosna rozkwitnie też w ich sercach? • Cz. IV - też trąca o macierzyństwo. Joanna I Maciek zostają rodzicami. Joanna, zaopatrzona w poradniki dla przyszłych matek, ułożyła sobie idealny poród, połóg, szczęście bycia matką itp. Rozczarowanie przychodzi po raz pierwszy przy porodzie, a potem niestety szara rzeczywistość, o której zapominają poradnikowi autorzy. To piękne , wymarzone życie z dzieckiem - wydaje się Joannie koszmarem. Kobieta coraz bardziej popada w pogłębiający się stres i dochodzi prawie do tragedii. Jak to dobrze, że Maciek wcześniej po pracy wraca do domu. To on wpada na to, że Joanna cierpi po prostu na depresję poporodową. Czy Joanna da sobie pomóc w tak ciężkiej dla niektórych kobiet sytuacji? • Cykl "Wszystkie pory uczuć" pokazuje życie takim, jakim jest. Autorka nie koloryzuje zdarzeń, dlatego cykl wzrusza, czasem przeraża. Fabuła różnorodna i dostarcza czytelnikowi fachowej wiedzy poruszanych tematów. A tematy są bardzo ważne społecznie, zmuszają do refleksji i przemyśleń. • Potraktowałam w recenzji cykl jako pewną całość. Choć każdy tom to inna historia, inni bohaterowie, choć niektórzy poznani w tomi I jawią się w różnych sytuacjach w tych późniejszych. Ale jedno jest wspólne - dom dziecka, jako miejsce spędzone w dzieciństwie, co też rzutuje bardzo na pewne zachowania bohaterów lub jako miejsce pracy / Róża, Tadeusz/ , lub miejsce do którego czasem osobiście się wraca w odwiedziny. POLECAM.

Cykl "Wszystkie pory uczuć" to: cz. I Jesień ; cz. II - Zima ; cz. III - Wiosna ; cz. IV - Lato. • Cztery pory roku - cztery wciągające historie". • Te cztery powieści autorki, to historie z życia wzięte. Każda z nich opowiada o innej bohaterce / w przeszłości wychowance domu dziecka/. Poznajemy ich kłopoty, miłości , wybory życiowe, jakich dokonują, poszukiwaniu szczęścia i upragnionym spokoju po zawirowaniach. • Bohaterką cz. I "Jesień" jest Hania, która czuje się coraz bardziej niekochana i obca przy mężu, idealizującym swą pierwszą zmarłą żonę.Czy jesień zmieni coś w życiu Hani. • Bohaterką cz. II - jest Róża, starsza już pani, wychowawczyni domu dziecka, która całe życie swe podporządkowała opuszczonym przez rodziców dzieciom i swej niepełnosprawnej umysłowo siostrze. Skrywane do niej i też jej uczucia Tadeusza, współpracownika - doprowadzają w końcu do ślubu pary. Róża jest pełna obaw o przyszłość, a przede wszystkim o to, że łamie przysięgę daną matce. Wydarzenia z przeszłości, wstrząsają nią. Czy Róża znajdzie szczęście przy boku Tadeusza? • Bohaterowie cz. III - Ewelina i Adrian po kilku latach małżeństwa dorastają do myśli o adopcji, gdyż bezpłodność żony nie jest uleczalna. Decydują się na adopcję 10 -letniego Piotrusia obarczonego FAS czyli alkoholowym zespołem płodowym, chorobą nieuleczalną, mocno wpływającą na osobowość i rozwój dziecka. Czy bohaterowie podołają "ciężarowi" wychowania dziecka bardzo trudnego, wpadającego w okropne złości, ale zarazem wrażliwego? Czy wiosna rozkwitnie też w ich sercach? • Cz. IV - też trąca o macierzyństwo. Joanna I Maciek zostają rodzicami. Joanna, zaopatrzona w poradniki dla przyszłych matek, ułożyła sobie idealny poród, połóg, szczęście bycia matką itp. Rozczarowanie przychodzi po raz pierwszy przy porodzie, a potem niestety szara rzeczywistość, o której zapominają poradnikowi autorzy. To piękne , wymarzone życie z dzieckiem - wydaje się Joannie koszmarem. Kobieta coraz bardziej popada w pogłębiający się stres i dochodzi prawie do tragedii. Jak to dobrze, że Maciek wcześniej po pracy wraca do domu. To on wpada na to, że Joanna cierpi po prostu na depresję poporodową. Czy Joanna da sobie pomóc w tak ciężkiej dla niektórych kobiet sytuacji? • Cykl "Wszystkie pory uczuć" pokazuje życie takim, jakim jest. Autorka nie koloryzuje zdarzeń, dlatego cykl wzrusza, czasem przeraża. Fabuła różnorodna i dostarcza czytelnikowi fachowej wiedzy poruszanych tematów. A tematy są bardzo ważne społecznie, zmuszają do refleksji i przemyśleń. • Potraktowałam w recenzji cykl jako pewną całość. Choć każdy tom to inna historia, inni bohaterowie, choć niektórzy poznani w tomi I jawią się w różnych sytuacjach w tych późniejszych. Ale jedno jest wspólne - dom dziecka, jako miejsce spędzone w dzieciństwie, co też rzutuje bardzoi na pewne zachowania bohaterów lub jako miejsce pracy / Róża, Tadeusz/ , lub miejsce do którego czasem osobiscie się wraca w odwiedziny. POLECA.

Na okładce barwna twarz autorki, znanej piosenkarki, dawnej wokalistki zespołu Hey, przyciąga uwagę. • Nie jestem fanką jej piosenkarskiej kariery i pomyślałam sobie: kolejna, co prawda nie celebrytka, lansuje się ze swą biografią. • Ale ciekawość zwyciężyła po przeczytaniu recenzji na okładce książki - "ta książka to petarda" i jeszcze w różnych recenzjach : " to nie petarda, to prawdziwy dynamit", to niepowtarzalny rollercoaster", a obok tych zachwycających te : " w sumie skąd taki wszechogólny zachwyt?", "felietoniki (...) są przeciętne i często rażą rzeczywistością, banalnością, powtarzalnością myśli" i "sama książka jest o wszystkim i o niczym". • I chyba ta ostatnia ocena przekonała mnie najbardziej do przeczytania tej książki. • Barwna okładka owszem, a w "środku" kolorowe strony, wypełnione tekstem ciągłym , z kolorową też czcionką szereg stron z tylko grafiką, nawet dość ciekawą, ale są też po prostu "bazgroły" lub prawie puste strony. Często tytuły felietoników to "złote myśli" autorki. Tyle o graficznej stronie tej książki, bo to też nadaje pewnego smaczku całości. • Fabuły niestety nie ma, bo to, jak wcześniej wspomniałam, zbiór tekścików, felietoników, przemyśleń piosenkarki na otaczający ją świat. • Autorkę namówiono, by ze swoich prześmiewczych niekiedy filmików , umieszczanych w mediach społecznościowych, zrobiła opowieściowy show - relacje. • A, że piosenkarka okazała się bystrym obserwatorem tego świata - powstała całkiem dobra felietonowa relacja, w której jest prawie wszystko - wspominki z dzieciństwa i trudność w porozumieniu się z rodzicami, walka z kompleksami, których nie potrafi pozbyć się do dzisiaj, związki partnerskie, relacje z synem, showbiznes i ciągła walka z miłością do jedzenia. • Autorka prześwietla życie, szczególnie kobiet. Czyni to poprzez anegdoty, które ukazują kobiety często nieradzące sobie, niepotrafiące się odnaleźć, kobiety często błądzące. Nie potępia ich, nie wymądrza się, tylko szczerze przedstawia rzeczywistość. Sama też nie "gwiazdorzy" w osobistych wątkach , a wyziera z nich normalna kobieta, z problemami, z bolączkami jak u wielu z nas. Obok tych osobistych wątków mamy wiele o: showbiznesie, modzie, celebrytach, fobiach i snobizmie, a także o portalach społecznościowych i ich wpływie na współczesnego człowieka. • Wielość podjętych tematów wskazywałaby na to, że książka winna być grubaśna, a tu na 200 stronach /z tego jednak ponad połowa to grafika i "bazgroły graficzne"/ autorka pisze o wszystkim. A kunsztem jest fakt, że tylko "muskając" jakiś wątek, w kilku zdaniach zawiera sedno. • POLECAM tę zabawną, ale miejscami nudną, interesującą, ale czasem z męczącą grafiką i barwnością czcionki / nie zawsze dobre dla oczu/ książkę. Tytuły felietonów są pełne ironii, a w tekście trochę goryczy, ale też i spora dawka humoru i trzeźwość spojrzenia na rzeczywistość. • Książkę można przeczytać bardzo szybko, zaledwie w kilka godzin lub można czytać po kawałeczku - delektując się każdym felietonem, snując refleksje. To już wybór czytającego. • Nie jestem fanką pani Nosowskiej, ani jej dawnego zespołu Hey, ale z przyjemnością poznałam przemyślenia piosenkarki.

Ta refleksyjna, nowa powieść autorki, to lektura na jeden dłuższy wieczór. Jest to historia 40 - latki, szczęśliwej małżonki, spełniającej się w zawodzie nauczycielki języka polskiego, oddanej przyjaciółki Ali i Anki, starającej się od wielu lat o dziecko. Ale brak macierzyństwa nie jest dramatem jej życia. • Na wieść, że ukochany / w sensie też dosłownym - miała z nim romans w czasie studiów/ profesor Krzysztof jest umierający, wraz z grupą kolegów ze studiów postanawia go odwiedzić. I wtedy dowiaduje się przerażającej prawdy o przyczynie jego śmierci. Życie Małgorzaty runęło. • Od tego momentu zmienia się też fabula powieści. Początkowo lekka , czasem nawet zabawna, zwłaszcza w wątkach szkoły i Anki, zagęszcza się, staje się pełna problemów i lekkiego przerażenia. • Jak z popełnionego przed laty błędu / była już mężatką i przypadkowo na konkursie literackim w Sandomierzu spotyka Krzysztofa/ wybrnie Małgorzata? Na ile wyznana prawda przez umierającego wpłynie na dalsze jej życie i na relację z mężem? • Czy da się posklejać rozsypujący się, jak domek z kart, świat kobiety? • To od niej samej będzie zależało jak potoczy się jej dalsze życie. Na to pytanie jednak autorka nie daje jednoznacznej odpowiedzi, pozostawiając otwarte zakończenie. • Czy poznamy dalsze losy bohaterki w kolejnej części? Czy mamy sami "dopowiedzieć" historię Małgorzaty? • Styl i lekkie pióro autorki, pomimo dość refleksyjnego tematu, powoduje, że książkę czyta się szybko. Powodują to żywe dialogi, ciekawe opisy sytuacji życiowych itp. • Ciekawa jest też konstrukcja bohaterów z ich wadami i zaletami, za które ich lubimy lub ganimy. • POLECAM tę powieść o życiowych błędach i konieczności poniesienia konsekwencji ; o konieczności niepoddawania się lawinie życia, choć wydaje się, że nie można już jej zatrzymać : o miłości w chwilach zagrożenia, o którą warto powalczyć. • Życie niestety każe płacić nam za popełnione przez nas błędy - a czy uda się je naprawić to już od nas zależy.