To jest kąsek dla pasjonatów budownictwa, architektury i kultury Hiszpanii.

To jest rozmowa, na podstawie której nakręcono film Bogowie i - zbaczając lekko z tematu - jestem pod wrażeniem "sztuki przerzucenia" tej rozmowy na scenariusz filmu. Niebywałe mistrzostwo i wielka wyobraźnia ... • A rozmowa - to szczery i prawdziwy obraz doktora Religi. Mówi o początkach leczenia, o "rodzeniu" się świadomości wśród środowiska lekarskiego stworzenia należytej kardiochirurgii w Polsce, która będzie dla wszystkich i na wysokim poziomie. Że trzeba uczyć młodych studentów i dawać im szansę na naukę za granicą i by tą wiedzę wdrażali na gruncie polskim. Mówi o sobie jako lekarzu i o sobie, jako pośle i kandydacie na prezydenta. I wiele jego słów dotyczy tego, co się dzieje teraz, gdy Go już nie ma wśród nas - choćby o samym Wałęsie i jego "podpisach" i teczkach, które usuwał już podczas swojej prezydentury... • Film Bogowie oraz książka "Religa : biografia najsłynniejszego polskiego kardiochirurga" autorstwa Dariusza Kortko i Judyty Watoły - sprawiły, że pan Religa mnie zaczarował.... Bardzo go cenię mimo, że go już nie ma ... Wspaniały człowiek, nowatorski, pełen zaangażowania i pełen wiary w to, co robił i do czego dążył. Człowiek, z którego należy brać przykład. To wzór prawości.

Film powstał na podstawie powieści. • A jest mocny - takie były przecież lata wojenne i powojenne - i ciekawy i dobrze zagrany. Lecz nie dla każdego widza. Kto bardziej wrażliwy może poczuć wielki strach, wewnętrzny opór i blokadę.

Wielki poczułam zawód przy tej powieści. Twierdzę, że Franzen zrobił mi wielką przykrość pisząc coś tak odstającego od KOREKT czy WOLNOŚCI (które ubóstwiam). Tutaj mamy miałki tekst, banalną historię i ... prostotę, która odrzuca. Nie będę zdradzać szczegółów - bo szkoda miejsca i rozwodu nad tym, co nie jest warte "przegadania" - ale przypuszczam, że "Bez skazy" nie znajdzie wielu popleczników.

ten film wbija w siedzenie - tak mogłabym jednym słowem opisać to, co się dzieje z widzem podczas oglądania. Film, który zatrzymuje, uzurpuje sobie czas na wyłączność i nie pozwala się oderwać do samego końca. Od samego początku uczestniczymy w wydobyciu ropy naftowej. Patrzymy jak to wygląda od momentu dostania pozwolenia na wykopy, usilne szukanie i praca bez końca, by wreszcie dokopać się do tego "płynnego złota", które tak wszyscy poszukują. Day Lewis gra poszukiwacza, który zaczyna z niczym, a kończy jako pan, tupeciarz i cwaniak. Kończy jako bezwzględny alkoholik mieszkający samotnie w wielkiej posiadłości. Czy tak miało wyglądać jego szczęście zbudowane na stabilnych fundamentach "zielonej" gotówki? Czy alkohol, majątek, służba - czy to jest ten cel i radość? • Autentyczna rola Daniela Day Lewisa oraz jego "przyszywanego" syna, dziecka znalezionego na pustyni podczas kopania, staje się tak wiarygodna, a jednocześnie tak niewiarygodna, że nie sposób zapomnieć tego filmu. Emocje jakie towarzyszom tym dwóm postaciom, wzajemna miłość i późniejsza nienawiść - wszystko to wynosi film o raz jego twórców na wyżyny kinematografii. • Wspaniały, ale nie dla każdego widza.