• Samotność jest w każdym z nas i często nie daje o sobie zapomnieć. Człowiek potrzebuje niejednokrotnie zniknąć, zaszyć się w samotni, uciec przed światem, ale i powrócić do ludzi, być z nimi i kochać drugiego człowieka. O tym jest książka Moniki Oleksy- o samotności , o strachu bycia samym, odrzucaniu miłości drugiego człowieka , i wreszcie o radości bycia z innym człowiekiem, na dobre i złe.
  • Ja uwielbiam książki tej autorki. Samotność ma Twoje imię również mnie nie zawiodła. Wzruszająca opowieść o samotności ludzkiej, potrzebie milości i drugiego człowieka obok.
  • Przyznam, że mam mieszane uczucia po tej lekturze... Z jednej strony podobała mi się fabuła a z drugiej czasem nudziła. Nie mogłam doczekać się kiedy ją skończę. Z drugiej strony podobały mi się opisy zwłaszcza samotności, które wręcz dotykały tej delikatnej warstwy we mnie. Niektóre fragmenty mogłabym czytać po stokroć a niektóre celowo pomijałam. Chyba trudno mi ją polecić z czystym sumieniem.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo