• Brakuje skali, aby ocenić piękno i wartość tej książki. Cicha, skromna postać ojca i takie jego odejście. Tak bardzo odczuwalna bliskość pomiędzy ojcem i synem. Niebywała wrażliwość autora.Fakt tych drobnych gestów ojca względem syna, tych chwil zapamiętanych, które z łatwością mogły gdzieś ulecieć, a utkwiły w sercu. I ogród, metafora na nasze życie i odejście.
    +2 wyrafinowana
  • Poetyckie, subtelne, czułe wspomnienie odchodzenia ojca. Co po nas zostaje? Co pamiętamy z bliskich, którzy odeszli? Wyciszone, nie wykrzyczane, emocje towarzyszące umieraniu, agonii i żałobie.
  • „Ogrodnik i śmierć” Georgiego Gospodinowa to poruszająca, cicha opowieść o odchodzeniu, pamięci i miłości, opowiedziana z niezwykłą delikatnością. Autor łączy osobiste doświadczenie straty z filozoficzną refleksją, pokazując, jak codzienność i drobne gesty stają się sposobem oswajania śmierci. To książka oszczędna w słowach, a jednocześnie głęboko humanistyczna – zostaje w czytelniku na długo. Gorąco polecana tym, którzy cenią literaturę subtelną, mądrą i prawdziwą.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo