• Historia Czarodzieja Mietka zapowiada się na pełną humoru, magii i zabawnych nieporozumień przygodę. Kiedy bohater musi ukryć się przed niebezpieczeństwem i przybiera postać Korniszonka, w domu pojawia się niecodzienna sytuacja – nagle są dwa identyczne dzieci. • Najciekawszym elementem opowieści jest rywalizacja pomiędzy prawdziwym Korniszonkiem a jego magicznym odpowiednikiem. Jeden z nich jest leniwy, sprytny i często wpada na nietypowe pomysły, drugi natomiast zachowuje się wzorowo i świetnie radzi sobie w nauce. To świetny punkt wyjścia do zabawnej historii o zazdrości, rodzinnych oczekiwaniach i próbie udowodnienia własnej wartości. • Książka może spodobać się młodym czytelnikom właśnie dlatego, że łączy fantazję z sytuacjami znanymi z codziennego życia. Pod pozornie komiczną historią kryje się też ważne pytanie: czy trzeba być idealnym, aby zasługiwać na uwagę i miłość? • Po lekturze można również odpocząć przy innych formach cyfrowej rozrywki, na przykład odwiedzając [Link] . • To zapowiada się na kolejną pełną energii przygodę Korniszonka, w której magia miesza się z rodzinnym chaosem, a prawdziwe emocje okazują się ważniejsze niż pozory.
  • Tym razem Korniszonek i jego magiczno-mietkowe przygody. I choć główny bohater nie należy do tych najs­ympa­tycz­niej­szych, to jednak paradoksalnie jego lenistwo, cwaniactwo i kombinatorstwo sprawiają, że bardzo szybko i szczerze się z nim identyfikujemy, ot dziecko jakim każdy z nas był. I być może dlatego, tak bardzo mu kibicujemy. Niezwykle sympatyczna książka o tym jak warto być otwartym na siebie i innych, a wtedy świat staje się lepszy.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo