• Poradnik Jessie Inchauspé „Glukozowa rewolucja” opowiada o wpływie glukozy na zdrowie organizmu człowieka. Okazuje się, że od jej wahań zależy nasze samopoczucie, poziom energii, apetyt i praca metabolizmu. Autorka proponuje proste zmiany nawyków żywieniowych zamiast restrykcyjnej diety, by utrzymać w ryzach swoje zdrowie. Oddaje w ręce czytelnika dziesięć sposób na lepsze operowanie swoimi jadłospisami. Atutem poradnika jest to, że został on napisany w prosty i przystępny dla każdego sposób. Zawiera łatwe do wdrożenia wskazówki, pomaga zrozumieć mechanizm metabolizmu glukozy i co najważniejsze nie promuje całkowitej rezygnacji z ulubionych produktów. Zdania co do skuteczności jej porad są bardzo podzielone w środowisku naukowym. Wszystko zależy od predyspozycji poszczególnych organizmów, ich indywidualności. Niewątpliwie niektóre wysunięte przez autorkę wniosku opierają się na bardzo ograniczonych badaniach. Niemniej jednak warto do tej książki zajrzeć w kontekście zadbania o profilaktykę swojego metabolizmu. Z pewnością zastosowanie zaproponowanych zmian żywienia nikomu nie zaszkodzi, a będzie miało wpływ na samopoczucie i poziom energii.
  • Ciekawie napisana. Proste wskazówki. Czas wypróbować na sobie
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo