• Z ogromnego sentymentu jeszcze z czasów dzieciństwa jakim darzę 'Plastusiowy pamiętnik' postanowiłam, już w dorosłym życiu, przeczytać pozostałe części przygód Plastusia. Jednak w 'Za żywopłotem' zabrakło mi spójności pomiędzy poszczególnymi rozdziałkami, a wierszowana rymowana forma czasem męczyła. Mam też mnóstwo pytań odnośnie dziur w fabule, ponieważ zwyczajnie jesteśmy wrzuceni w środek historii, bez żadnego wyjaśnienia, zastanawiałam również czy książka ta jest prequelem czy sequelem do 'Plastusiowego pamiętnika'. Mimo tych logicznych braków, 'Za żywopłotem' czyta się przyjemnie, a przygody Plastusia poza piórnikiem wprowadzają małego czytelnika w annały przyrody i natury, często wyjaśniając jasno zjawiska oczywiste dla dorosłych. Pięknym uzupełnieniem jubileuszowego wydania książki jest dodatek od Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej opiekującej się spuścizną Marii Kownackiej przybliżając jej życie i twórczość oraz pokazując jak Plastuś zmieniał się na przestrzeni lat.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo