Za żywopłotem

Autor:
Maria Kownacka (1894-1982) ...
Ilustracje:
Janina Krzemińska (1927-1996) ...
Wydawcy:
Wydawnictwo Siedmioróg (2016)
Wydaw. Philip Wilson (1997)
Instytut Wydawniczy Nasza Księgarnia (1971-1987)
Autotagi:
druk
epika
książki
Więcej informacji...
3.0

"Jest sobie ogródek ślicznie ogrodzony dokolutka żywopłotem żywym i zielonym. Ten płot nie jest z drutu, ten płot nie jest z desek, jest liściasty i kolczasty, że nie przejdzie piesek. A w tym żywopłocie - po prostu sto pociech: dużo ptaszków żyje, gniazdka sobie wije. A w tym żywopłocie - to jest sekret wielki, dojrzewają jesienią złote mirabelki. Jeśli ktoś zmęczony powraca z wycieczki, żywopłot częstuje: "Jedz moje śliweczki!" A ta oto książka cała będzie o tym, co też to się dzieje za tym żywopłotem. Powiem wam w sekrecie, powiem po cichutku: tam Tosia i Plastuś mieszkają w ogródku. A ten ogródeczek - to cały jak z bajki: wiosną tulipany rosną, niezapominajki. Latem kwitną róże, marcinki jesienią - takie kwiatki, że rabatki aż się od nich mienią!" /źródło opisu: ze wstępu książki/
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Z ogromnego sentymentu jeszcze z czasów dzieciństwa jakim darzę 'Plastusiowy pamiętnik' postanowiłam, już w dorosłym życiu, przeczytać pozostałe części przygód Plastusia. Jednak w 'Za żywopłotem' zabrakło mi spójności pomiędzy poszczególnymi rozdziałkami, a wierszowana rymowana forma czasem męczyła. Mam też mnóstwo pytań odnośnie dziur w fabule, ponieważ zwyczajnie jesteśmy wrzuceni w środek historii, bez żadnego wyjaśnienia, zastanawiałam również czy książka ta jest prequelem czy sequelem do 'Plastusiowego pamiętnika'. Mimo tych logicznych braków, 'Za żywopłotem' czyta się przyjemnie, a przygody Plastusia poza piórnikiem wprowadzają małego czytelnika w annały przyrody i natury, często wyjaśniając jasno zjawiska oczywiste dla dorosłych. Pięknym uzupełnieniem jubileuszowego wydania książki jest dodatek od Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej opiekującej się spuścizną Marii Kownackiej przybliżając jej życie i twórczość oraz pokazując jak Plastuś zmieniał się na przestrzeni lat.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Opis
Inne tytuły:przygody Tosi i Plastusia
Autorzy:Maria Kownacka (1894-1982) Janina Krzemińska (1927-1996)
Ilustracje:Janina Krzemińska (1927-1996) Marek Kwiatkowski
Wydawcy:Wydawnictwo Siedmioróg (2016) Wydaw. Philip Wilson (1997) Instytut Wydawniczy Nasza Księgarnia (1971-1987)
Serie wydawnicze:Klub Małych Czytelników Książki Dla Kilku Pokoleń Seria Limitowana Kanon Lektur Seria Limitowana - Siedmioróg
ISBN:83-10-08945-7 83-85840-80-X 978-83-7791-449-6 978-83-7791-483-0 978-83-8279-408-3 83-08945-7 83-10-08954-7
Autotagi:beletrystyka dokumenty elektroniczne druk epika ikonografia książki literatura literatura piękna opowiadania powieści proza zasoby elektroniczne zbiory opowiadań
Powyżej zostały przedstawione dane zebrane automatycznie z treści 31 rekordów bibliograficznych, pochodzących
z bibliotek lub od wydawców. Nie należy ich traktować jako opisu jednego konkretnego wydania lub przedmiotu.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo