• Utwór obrazoburczy i prowokujący, pełen skrajności – z jednej strony pokazujący w sposób realistyczny i obnażający życie współczesnej młodzieży, z drugiej zaś traktujący o kwestiach egzystencjalnych, problemach płci, orientacji seksualnej, uprzedzeniach i stereotypach, a także o uczuciach przyjaźni i miłości. • Powieść, napisana w sposób stanowiący połączenie strumienia świadomości i narracji pierwszoosobowej, ukazuje pełen odważnych oraz niebezpiecznych zabaw świat współczesnej młodzieży przez pryzmat doświadczeń ponadprzeciętnie inteligentnej i nadwrażliwej dziewczyny, która, czując wobec niego nieznośny dystans, stara się na różne sposoby go zrozumieć i zarazem nie zatracić siebie. • Akcja powieści, w której nie brakuje imprez, seksu i przemocy, przepleciona jest rozważaniami i obserwacjami z pogranicza filozofii, psychologii oraz socjologii, które stopniowo zarysowują skomplikowany światopogląd głównej bohaterki, stykającej się z ludźmi najróżniejszego typu – od najbardziej prymitywnych po najbardziej wyrafinowanych, od pospolitych po nietuzinkowych, od dobrodusznych po nikczemnych, od przyjacielskich i swojskich po obcych i niezrozumiałych. (źródło: [Link] ) • Moja opinia:Ostatnio na blogu pojawiło się kilka rozczarowań. Tym razem jest inaczej. Opis książki (widać powyżej) nastawił mnie na kiepską lekturę. Zwykły pornos z filozoficznymi myślami lesbijki. Jak przez to przebrnąć?! Normalny czytelnik, zapewne nawet by nie spojrzał na tę książkę, mając takie myśli. Jednak ja postanowiłam ją sprawdzić. W końcu dostałam ją w prezencie. Szczerze powiedziawszy to nawet nie wiedziałam jakie w internecie krążą opinie. Jaka jest moja? Pozytywne zaskoczenie. Nie było tego czego się spodziewałam. Nati wypiera swą miłość. Nie chcę dać się ponieść emocją. Nie czuję się lesbijką. Mężczyźni wciąż pociągają ją fizycznie. Mimo wszystko uważa ich za dupków. Miłość, którą obdarzyła swoją przyjaciółkę (Pati) jest po prostu miłością do człowieka. Nie ma podziału mężczyzna czy kobieta. Główna bohaterka jest niezwykle inteligentną osobą. Nie rozumie co się z nią dzieje. Znajomość z Manat nie ułatwia. Komplikuje pomimo, że to dzięki tej znajomości, bohaterka odkrywa prawdę o swych uczuciach. Manat nie polubiłam przez jej podejście do ludzi. Odniosłam wrażenie, że lekceważy ich i uważa się za najlepszą. Pati wydała mi się głupiutką dziewczynką aczkolwiek świetną przyjaciółką. Nati... Ją jest najtrudniej ocenić. Zdecydowanie zagubiona i za bardzo rozkłada wszystko na czynniki pierwsze. • Lektura tej książki nie należy do najłatwiejszych. Porusza wiele tematów kont­rowe­rsyj­nych­ oraz tabu. Zdecydowanie dla osób z otwartym umysłem, tolerancyjnych i inteligentnych. Inteligentnych, a nie mądrych (jeśli wiecie co mam na myśli :P) • Świetna książka, którą powinno się znać. • Pragnę jeszcze zauważyć, że temat homoseksualizmu nie jest na pierwszym miejscu, nie razi. Na pierwszym miejscu są rozterki człowieka, który poszukuje siebie. Zakończenie historii każdy może dopisać sobie samodzielnie. • Moja ocena: ****** • Skala ocen: * nie polecam ** nie moja bajka *** daje radę **** dobra ***** bardzo dobra ****** lotta poleca • www.lottaczyta.blox.pl
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo