• Głosy. Co się zdarzyło na wyspie Jersey • Autor: Ewa Winnicka, Dionisios Sturis • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Książka jest dosyć wciągająca i od samego początku buduje napięcie, które utrzymuje się praktycznie przez całą lekturę. Momentami miałem jednak wrażenie, że bliżej jej do kryminału niż klasycznego reportażu — sposób prowadzenia narracji, stopniowe odkrywanie faktów oraz atmosfera tajemnicy sprawiają, że czyta się ją jak dobrze skonstruowaną historię sensacyjną, a nie wyłącznie dokumentalny zapis wydarzeń. • Temat poruszony w książce jest bardzo trudny i jednocześnie niezwykle przygnębiający. Autorzy odsłaniają historię, która pozostawia czytelnika z poczuciem niepokoju i refleksji nad ludzkimi zachowaniami oraz mechanizmami społecznymi, które pozwalają na zaistnienie takich sytuacji. Cały nastrój książki jest ciężki, momentami wręcz duszny — nie jest to lektura, która daje jakiekolwiek poczucie ulgi czy optymizmu. • Na duży plus zasługuje sposób prowadzenia narracji. Autorzy bardzo sprawnie operują materiałem, stopniowo budując obraz wydarzeń i pozwalając czytelnikowi samodzielnie składać całość w spójną historię. Dzięki temu książka angażuje nie tylko emocjonalnie, ale również intelektualnie. Jednocześnie ta forma — choć atrakcyjna — może powodować pewne wątpliwości co do granicy między reportażem a literacką fabularyzacją. • Mimo ciężaru tematu i przytłaczającej atmosfery, książkę czyta się bardzo dobrze. Jest to publikacja, która zostaje w głowie na dłużej i skłania do refleksji nad tym, jak łatwo pewne rzeczy mogą zostać przemilczane lub zignorowane. • Zdecydowanie jest to książka wartościowa i godna uwagi, choć wymagająca od czytelnika gotowości na zmierzenie się z trudnym i niepokojącym tematem. • 📖 23:44 · 17.03.2026 · 25/2026 · (P)
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo