• świetna pozycja jak i pozostałe z trylogii, polecam dla wielbicieli fantastyki
  • Zdecydowanie, niestety ale najsłabsza część trylogii o prochowych magach. Brak logiki w prowadzonych wątkach, zwłaszcza w finalnych scenach powieści. Kiepskie, bez emocjonalne zakończenie. Przeczytałem trylogię dla bohaterów drugiego planu: dzikuska Ka-poel, detektyw Adamat czy boski kucharz Adom, związkowiec Ricard (po prostu bomba). Postaci wiodące jak marszałek Tamas i jego syn Taniel przypominają pomniki Stalina - ciężkie, brzydkie w formie i niestrawne. Nie polecam. Nota 3.
  • Tyle stron, a jak jedno mgnienie. Wieczory zlały się z odgłosami pola bitwy. Mam cichą nadzieję, łudzę się, że być może autor będzie kontynuował swą opowieść. Nowatorska koncepcja magii w świecie przedstawionym nie pozwalała na to by pozostać obojętnym wobec opowieści. Każda z postaci miała własną drogę, prosto ku spektakularnemu finałowi.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo