• 30-letnia Ester Nilsson, poetka i inte­lekt­uali­stka­, zostaje poproszona przez naukowe pismo o artykuł o sztuce Hugo Ranka, artysty, którego ekspresja znajduje ujście w wideo-arcie. To jedno zdarzenie odmieni ustabilizowane życie Ester i stanie się początkiem nowej drogi, która krętą ścieżką poprowadzi bohaterkę w nieznane. Pewna siebie kobieta stanie się niewolnicą swoich uczuć, które zaczną się wymykać racjonalnym pobudkom. Ester zakocha się w artyście, którego niek­onwe­ncjo­naln­y sposób bycia może imponować, ale również odpychać. Z jednej strony Hugo ją przyciąga, z drugiej zaś ciężko go zaakceptować. „Bez opamiętania” to powieść o miłości i odrzuceniu, o potrzebie bliskości i straconych złudzeniach. Powieść o nadziei, którą „trzeba zagłodzić na śmierć, by nie uwodziła i nie oślepiała swojego żywiciela”. Przede wszystkim jest to jednak książka o wolności, o tym jak uczucia krępują niezależność, i jak ciężko jest nam zmierzyć się z tą prawdą.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo