• Być może moja ocena jest zbyt subiektywna, ale obok innych pozycji książkowych Grażyny Bąkiewicz 'Franio i jego babcia' wypadają naprawdę najwyżej przeciętnie. Wiedząc jakie fantastyczności potrafi wyczarować autorka, spodziewałam się chyba czegoś innego lub sama tak zawyżyła poziom, że ta książka przy całej reszcie wygląda niespójnie, rzadko kiedy śmiesznie i dziwnie nieciekawie.
  • "Pewnego dnia ktoś musiał zostać w domu z babcią. Wszyscy pracowali i tylko Franio miał czas. • -Co będziemy robić? – spytała babcia. • -Zbuduję kosmiczny żaglowiec – powiedział Franio. -Zostanę piratem i wyruszę na poszukiwanie nieznanych światów. • -To doskonały pomysł. Tylko się nie zgub, bo nie umiałabym cię znaleźć w tym całym kosmosie. • –A może, babciu, polecisz ze mną? • Babcia nie mogła uwierzyć własnemu szczęściu..." • Niesamowita opowieść o dzielnym chłopcu i jego niezwykłej babci. • Książka nagrodzona w III Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren na współczesną ksiażkę dla dzieci i młodzieży • US • [Link]
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo