• Debiutancka powieść Elizabeth O'Connor to literatura nastrojowa, cicha i niezwykle intymna. Przenosi nas na odległą, smaganą wiatrem walijską wyspę w przededniu II wojny światowej. Śledzimy tu losy osie­mnas­tole­tnie­j Manod, która po śmierci matki utknęła w rutynie surowego, wyspiarskiego życia. Autorka genialnie oddaje samotność i bezwzględność natury. Język jest oszczędny, pozbawiony zbędnych ozdobników, a jednocześnie krystalicznie czysty i dojrzały. To nie jest powieść o wartkiej akcji, lecz kontemplacyjne, powolne zanurzenie w cudzą codzienność. Książka zostawia przestrzeń na własne interpretacje i emocje. Literatura subtelna, melancholijna i psychologicznie uważna – ta książka O'Connor skradła moje serce. Polecam
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo