• Białe noce • Autor: Fiodor Dostojewski • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Jakże aktualna jest to powieść — i jak niewdzięczna potrafi być ta dama, o której opowiada. Mimo upływu lat historia napisana przez Fiodor Dostojewski pozostaje zaskakująco bliska współczesnemu odbiorcy, szczególnie w swoim spojrzeniu na emocje, oczekiwania i rozczarowania związane z uczuciem. • Szczerze mówiąc, książka bardzo mi się podobała. Dużą rolę odgrywa tu char­akte­ryst­yczn­y petersburski klimat — pełen szarości, niepewności i pewnej melancholii, która przenika całą narrację. To właśnie ta atmosfera buduje nastrój opowieści i sprawia, że relacja między bohaterami nabiera specyficznego, nieco nierealnego wymiaru. Jest w niej coś jednocześnie kruchego i intensywnego, coś, co trudno jednoznacznie ocenić — zwłaszcza gdy uczucia nie spotykają się z równą odpowiedzią. • Motyw miłości przedstawiony w tej krótkiej formie jest nietypowy, momentami wręcz niewygodny w odbiorze. To nie jest historia spełnienia, lecz raczej opowieść o iluzji, nadziei i emocjonalnym zaangażowaniu, które nie zawsze prowadzi do oczekiwanego zakończenia. Dostojewski w bardzo oszczędny, a zarazem trafny sposób pokazuje, jak łatwo można zatracić się w wyobrażeniu o drugim człowieku. • To ciekawa i wartościowa pozycja — krótka, ale zostawiająca po sobie wyraźny ślad. Zdecydowanie polecam, szczególnie osobom, które cenią bardziej refleksyjne, nastrojowe formy literackie. • 📖 21:53 · 01.04.2026 · 33/2026 · (A)
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo