• Dramatyczna historia trzech żydowskich kobiet, które do momentu wybuchu wojny wiodły spokojne, szczęśliwe życie. Wtedy to wraz z rodzinami trafiają do getta, a następnie w 1944 roku do Auschwitz. Anka, Priska i Rachela były w pierwszych miesiącach ciąży kiedy ukryły ten fakt przed doktorem Mengele i jako młode i zdrowe zostały wywiezione do obozu we Freibergu. Tam zmuszane do niewolniczej pracy każdego dnia walczyły o życie swoje i nienarodzonych dzieci, nie poddały się nawet podczas trwającego 17 dni transportu do Mauthausen. Urodziły żywe dzieci w przerażających warunkach. Pomimo tego, że łączy je ten sam los, kobiety nigdy się nie spotkały, żadna z nich nie miała pojęcia o istnieniu innej ciężarnej w obozie. Dopiero po latach, na 65 rocznicy wyzwolenia obozu w Mauthausen spotykają się ich dzieci Eva, Hana i Mark, do tej pory również przekonane, że każde z nich było jedynym przypadkiem. Bardzo ciekawa i wzruszająca lektura bogato opatrzona zdjęciami.Warto przeczytać.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo