• Na Morzu Wielorybim mały Żółwisław rozkręca swój interes. Otwiera sklep, w którym ma zamiar sprzedawać własne rękodzieło. Pomocą służy mu mama i siostra. Reklamuje swą działalność i oczekuje na klientów. Ale coś zdaje się być nie w porządku. Dzień za dniem mija, a w sklepie cisza. Czyżby zupełnie nikt nie był zainteresowany twórczością Żółwisława? A może zawiodła poczta, której zadaniem było rozreklamowanie stoiska? Szybko okazuje się, że ktoś w okolicy dopuścił się małego podstępu. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło… Wkrótce dochodzi do wyjaśnienia całej tej niekomfortowej sytuacji, a sklep Żółwisława w Zatoce Halohalo zaczyna tętnić życiem. Dodatkowo dzięki przybyłemu za Afryki Żyrafie na warsztaty pisania listów żółw otrzymuje wiadomość z przeprosinami od sprawcy całego zamieszania. • Megumi Iwasa jak zwykle serwuje nam w swej historii dużo ciepła i dobrego humoru. Fabuła jej książki jest jak zwykle lekka i pełna uroku, ale zwraca też uwagę na pewne kwestie problemowe. Opowiada o wzajemnej współpracy, uczy za co należy przepraszać i dlaczego nie warto oszukiwać. Jest to bardzo owocna lektura dla dzieci. Gorąco polecam.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo