• Moja ocena: 8/10 "Adagia" autorstwa Erazma z Rotterdamu to niezwykłe dzieło, które stanowi swoisty podręcznik, zawierający 67 aforyzmów i przysłów antycznych, do których autor dodaje własne, krytyczne komentarze. Jest to pozycja, która nie tylko przypomina o mądrościach starożytnych, ale również poddaje je głębokiej refleksji, ukazując ich aktualność i znaczenie we współczesnym świecie. • Erazm z Rotterdamu, znany jako jeden z czołowych humanistów renesansu, wykorzystuje "Adagia" jako medium do prezentacji swoich przemyśleń na temat ludzkiej natury, moralności, polityki oraz wielu innych aspektów życia. Jego komentarze są nie tylko erudycyjne, ale także pełne ironii i subtelnego humoru, co czyni lekturę angażującą i inspirującą do własnych refleksji. • Warto również zwrócić uwagę na wstęp do książki, który wprowadza czytelnika w twórczość i filozofię Erazma, pozwalając lepiej zrozumieć kontekst powstania dzieła. Ten wstęp stanowi doskonałe uzupełnienie treści głównej, pomagając w pełni docenić intelektualną głębię "Adagiów". • "Adagia" to nie tylko zbiór maksym, ale także podróż przez myśli i idee, które przetrwały wieki. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto interesuje się literaturą, filozofią i historią idei. Dzięki klarownemu stylowi i przenikliwym analizom, książka ta pozostaje aktualna i warta uwagi, niezależnie od upływu czasu. • Zdecydowanie polecam tę lekturę, która jest nie tylko wartościowym źródłem wiedzy, ale również inspiracją do przemyśleń.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo