• Na okładce napisano, że Puzyńska jest autorką kryminałów, która nie zapomina o bogatym tle obyczajowym dla swoich powieści. Właśnie to sprawiło, że ta książka w ogóle znalazła się wśród pozycji, które chciałam przeczytać. Nie jestem fanką taniej sensacji w stylu Mroza i jego detektywa z Zakopanego. Lubię, kiedy akcja powoli płynie, prowadzi mnie stopniowo i dopiero gdzieś pod koniec sprawia, że napięcie skacze, a ja muszę zarywać noce, żeby doczytać książkę do końca. • Pozycja ta cechuje się tajemnicą. Mamy tu klasyczny motyw "wszystkich winnych" tak typowy w kryminałach Christie. Do tego bohaterowie nie są papierowi, każda z postaci zdaje się być człowiekiem z krwi i kości oraz żyć własnym życiem. Widać, że Puzyńska na kreowaniu się zna. • Niesamowitym jest fakt, że praktycznie cała akcja ma miejsce w malutkiej wsi Lipowo. Autorka fenomenalnie wykorzystała jednak socjologiczne aspekty charakterystyczne dla małych społeczności lokalnych. Relacje, które zbudowała pomiędzy postaciami, opierają się na solidnych podstawach i nie są sztucznie wykreowane. • Narracja co chwila przenosi nas po różnych bohaterach co sprawia, że jeszcze lepiej możemy się wczuć we wszystko to, co dzieje się w Lipowie. • Zostałam absolutnie zauroczona. Kompletnie nie jestem w stanie zrozumieć, czemu tak szeroko promuje się Mroza, skoro na uwagę znacznie bardziej zasługuje Katarzyna Puzyńska właśnie. • Polecam ogromnie!
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo