• Jest to pozycja dla dzieci starszych, o większej cierpliwości do tekstu czytanego, nie zawierającego już ilustracji. Dzieki większej trzcionce doskonale sprawdza się również jako książka do samodzielnego czytania na początkach czytelniczej kariery. • Książka jest zbiorem 12 powiązanych ze sobą kilk­ustr­onic­owyc­h opowiadań o wyprawie wikinga Tappiego, który próbuje uratować kowala Siguarda i oddać mu magiczny młot (przez który rzeczne skrzaty nieźle narozrabialy) oraz o wydarzeniach, które doprowadziły wikinga do decyzji o opuszczeniu Szepczacego Lasu. Opowiadania są wciągające, zabawne, pełne akcji i interesujących stworzeń. Spotykamy tu trole, leśne duszki, wodniki, wiedźmę Skrzypiche czy jarla Surkola. Poza wartka akcja, dodatkowym atutem jest przesłanie emocjonalne - książka mówi o mocy przyjaźni, o odwadze i o tym, że nawet największy bohater mięwa chwilę zwątpienia. • Myślę, że jest to pozycja warta przeczytania.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo