• Moja ocena: 9/10 "Alicja w Krainie Czarów" przenosi nas w fascynujący świat snów, oferując niezwykłą podróż pełną kreatywności i niezwykłości. Lewis Carroll w mistrzowski sposób kreuje uniwersum, które urzeka swoją wyjątkowością i swoistą niewinnością. • Ta książka jest prawdziwie bogata w wyobraźnię, każda strona tętni życiem i niep­rzew­idyw­alny­mi przygodami. Postacie, które spotyka Alicja, są nie tylko dziwaczne i zabawne, ale także głęboko symboliczne, co sprawia, że zarówno dzieci, jak i dorośli mogą czerpać z niej radość i mądrość. • Choć bajki często bywają porównywane do science fiction, właśnie to czyni je tak wyjątkowymi. Przenoszą nas w światy, gdzie logika ustępuje miejsca fantazji, a niemożliwe staje się możliwe. "Alicja w Krainie Czarów" jest doskonałym przykładem takiej literatury, która pozwala nam na chwilę oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w niezwykłych przygodach młodej bohaterki. • Gorąco polecam tę książkę każdemu, kto pragnie odkryć nowe wymiary wyobraźni i poczuć wyjątkowość, która towarzyszy każdemu krokowi Alicji w jej niesamowitej krainie. • jest to bajka, i należy czytać to jak bajkę -
  • Miałam tą książkę jako lekturę .Nawet fajna.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo