• Dla mnie rewelacyjny thriller, swoisty rollercoaster. Początek jakieś tam ględzenie ni to wspominki, ni to zapowiedź tego, co będzie się działo. Znalezione zwłoki niedające się rozpoznać. Jednak jak na typowej kolejce górskiej, akcja stopniowo nabiera rozpędu, a dodatkową atrakcją są szybkie zmiany sytuacji, w jakiej znajdują się główni bohaterowie książki tytułowy Pielgrzym i Saracen. Czytając książkę miałem gdzieś z tyłu głowy równie genialną pozycję Blackout — Marca Elsberga, której scenariusz w pewny stopniu przerobiła Hiszpania i Portugalia, ale oby scenariusz opisany w Pielgrzymie nie ziścił się nigdy. Choć wiadomo nie od dziś, że najbardziej realnymi książkami są zarówno kryminały, jak i literatura SF. Dodatkowym walorem Pielgrzyma jest też duża dawka informacji m.in. o Arabii Saudyjskiej, jak i wszelkiego rodzaju powiązań siatki wywiadowczej całego świata. • Teraz mogę czekać na film zrealizowany na podstawie, niemal gotowego scenariusz i tylko szkoda, że nie zagra w nim Bruce Welles.
  • Super lektura sensacyjna!
  • super książka
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo