• Książka opisująca przerażające sceny początków ginekologii, położnictwa, powtarzam:przerażające. Właśnie ten dział medycyny był i często jest nadal największym tabu, więc tym bardziej ukłon w stronę tych wytrwałych lekarzy, któtrzy jednak nie dali się zniechęcić, ale jeszce większy ukłon w stronę bohaterskich, cierpiących kobiet, które domagały sie pomocy.Jak dla mnie za dużo dat i nazwisk,których nie spamiętam, ale to w końcu tego typu książka.Za to przykłady super opisane, można spokojnie porównać do sensacji lub trilera(hororu).
  • Jeśli ktoś zna inne książki tego autora, to wie, czego się spodziewać. Ta pozycja jest jednak przeznaczona dla osób o silnych nerwach. Historia rozwoju ginekologii obfitowała niestety w wypadki, które z naszej perspektywy są przerażające. To, że kobiety maja teraz zapewnioną opiekę medyczną dotyczącą spraw nazywanych ogólnie kobiecymi zostało okupione cierpieniami wielu ich sióstr w przeszłości.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo