• Fantastyczne historie, które można potraktować jako wstęp do historii Polski dla dzieci, ale nie tylko. Poszczególne opowieści nie uciekają od trudnych tematów, krwawych bitew, zdrady, śmierci czy ogólnie brudnej polityki, ale trójka autorów świetnie poradziła sobie z przedstawieniem tych aspektów, głównie za pomocą postaci dzieci i nastolatków wprowadzających do głównych opowieści - niby fikcyjnych, ale tak naprawdę przedstawicieli wielu bezimiennych wtedy zajęć i pozycji. Z pewnością największe wrażenie robią opowiadania 'Krwawa łaźnia', 'Powrót do domu', 'Królobójcy' czy 'Królewska sprawiedliwość', jednak tak naprawdę nie ma w książce słabszych wątków i każdy czyta się z zaciekawieniem i przyjemnością.
  • Wydawnictwo Literatura posiada w swej ofercie rewelacyjną serię „A to historia!”. Do tej serii należy też cykl „Zdarzyło się w Polsce”, zaś „Piastowskie orły” są jego pierwszą częścią. • Książka zawiera dziesięć opowiadań napisanych przez trójkę autorów: Grażynę Bąkiewicz, Kazimierza Szymeczkę i Pawła Wakułę, znanych z poprzednich części serii. • Opowiadania przenoszą nas w czasy Piastów, a główni bohaterowie (najczęściej są to rezolutni i sprytni chłopcy) pilnie słuchają i obserwują otaczający ich świat, nierzadko biorąc udział w dramatycznych wydarzeniach. • Znajdziemy tu trzymające w napięciu opowieści z czasów: Mieszka I, Bolesława Chrobrego, Kazimierza Odnowiciela, Bolesława Śmiałego, Bolesława Krzywoustego, rozbicia dzielnicowego, Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego. • Książka niezwykle ciekawa. Bardzo ładnie wydana, z miłymi dla oka ilustracjami Mikołaja Kamlera. Na końcu zamieszczono noty historyczne. Godna polecenia dla młodszych i starszych czytelników.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo