• Wszyscy zakochani nocą • Autor: Mieko Kawakami • Moja ocena: ★☆☆☆☆☆☆☆☆☆ (1/10) • To zdecydowanie jedna z najgorszych książek, jakie miałem okazję przeczytać. Mieko Kawakami stworzyła historię, która w moim odczuciu okazała się niezwykle męcząca, pretensjonalna i praktycznie pozbawiona wartościowego przekazu. • Główna bohaterka została przedstawiona w sposób, który zamiast budzić zainteresowanie czy współczucie, wywoływał u mnie głównie irytację. Sprawiała wrażenie osoby skrajnie zakompleksionej, jednocześnie przekonanej o własnej wyjątkowości i nieustannie skoncentrowanej na sobie. Narracja w dużej mierze opiera się na emocjonalnym użalaniu się nad własnym losem, co z czasem staje się zwyczajnie nużące. • Książka porusza tematy samotności, depresji czy wyobcowania, jednak w moim odbiorze robi to w sposób bardzo powierzchowny i mało przekonujący. Zabrakło mi tutaj głębi, która pozwoliłaby naprawdę zaangażować się w historię bohaterki lub zrozumieć jej sposób myślenia. Zamiast refleksyjnej literatury obyczajowej otrzymałem opowieść, która momentami wydawała się chaotyczna i emocjonalnie monotonna. • Nie pomogła również atmosfera książki — ciężka, przygnębiająca, ale jednocześnie niewnosząca niczego szczególnie odkrywczego. Miałem poczucie, że całość krąży wokół tych samych emocji i problemów, nie prowadząc do żadnej wyraźniejszej konkluzji czy rozwoju. • Jedyny realny plus tej książki jest taki, że czyta się ją stosunkowo szybko. • Poza tym — pozycja całkowicie nie dla mnie i zdecydowanie nie mogę jej polecić. • 📖 21:18 · 07.05.2026 · 46/2026 · (P)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo