• No niestety, książka bardzo słaba, wręcz nudna, czyta się ją bardzo ciężko, zmęczyła mnie , nie polecam
  • Młoda Paryżanka – Odile – dostaje wymarzoną pracę w Amerykańskiej Bibliotece w Paryżu. Ku niezadowoleniu rodziny, zamiast skupić się na poszukiwaniu męża, całe dnie spędza między regałami. Niestety, plany kobiety krzyżuje II wojna światowa i gestapowcy kontrolujący bibliotekę. Odile bez wahania decyduje się walczyć o to co kocha i wstępuje do Ruchu Oporu. Wiele lat później, w latach 80-tych nastoletnia Amerykanka zaprzyjaźnia się z intrygującą starszą kobietą. Łączące je przykre przeżycia zbliżają je do siebie i są początkiem ciekawej relacji. • Powieść prowadzona dwutorowo, oparta na prawdziwych wydarzeniach z życia paryskich bibliotekarzy. Przejmująca historia miłości, odwagi i walki, z motywem literatury w tle.
  • Dobrze było wrócić na uliczki Paryża, tym razem by poznać działania bibliotekarzy podczas II WŚ. Naszą bohaterką jest Odile, która marzy o pracy w Amerykańskiej Bibliotece w Paryżu. Jej rodzice woleliby, by skupiła się na szukaniu męża. Jednak Odile idzie za marzeniem i rozpoczyna pracę w bibliotece. Cudownie było odkrywać z nią zakątki tego miejsca i poznawać pracujących tam ludzi, a także jej czytelników. Książka naszpikowana jest nie tylko historią, ale również cytatami z pięknych książek. Jednak najbardziej cenię ją za to, że postacie ukazane przez autorkę żyły naprawdę i chociaż jest to tylko fabularyzacja wydarzeń minionych lat, to bardzo dobrze mi się czytało tą książkę. Polecam. Warto ją poznać.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo