• Zamknięciem swej trylogii o losach rodziny Helferów autorka uczyniła historię życia brata Richarda. Richard to pełen sprzeczności, niep­rzew­idyw­alny­ ekscentryk. Z zawodu jest zecerem, a z zamiłowania artystą-malarzem. Jest typem samotnika, żyjącego według własnych zasad. Jego najwierniejszym przyjacielem jest pies Szamasz. W życiowej podróży towarzyszy mu dziewczynka Putzi, która nazywa go „tatą”, a on zdaje się bardzo pasować do funkcji rodzica. Richard utrzymuje dość nietypowe relacje z ludźmi i często zaciera granicę między rzeczywistością, a własnymi opowieściami. Historia Richarda opowiedziana przez autorkę składa się ze wspomnień, dobrych scen i rodzinnych anegdot. Jest poruszająca, przejmująca, zaskakująca i dość refleksyjna. Napisana poetyckim językiem, ale nie brakuje w niej niedopowiedzeń. Taki właśnie jest styl pisarski Moniki Helfer delikatny, aczkolwiek momentami prowokacyjny. Polecam wszystkich ten niezwykły tryptyk.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo