• Niezwykle interesująco napisana fabuła, gdzie wątki tak przeplatają się ze sobą, że czytelnik praktycznie do końca, nie ma pojęcia o co chodzi i kto z bohaterów jest dobrym, a kto złym charakterem… • Osobliwa kamienia, w której mieszczą się pomieszczenia biurowe różnej maści. • Znajdziemy w niej zarówno twórców gier komputerowych, „wróżkę” będącą również „panią na telefon”, byłego kryminalistę, który prowadzi w specyficzny sposób szkolenia różnego typu, specyficzną bizneswoman, której profil prowadzonej działalności jest co najmniej zastanawiający jak i zaskakujący, jak również dołączającego do ich grona nowego bohatera, byłego korespondenta wojennego, który zajmuje lokal po zaginionym w niewyjaśnionych okolicznościach dziennikarzu. • Zlepek osobowości, zupełnie różnych biznesów, a jednak niezwykle ze sobą powiązanych, co z każdą z kolejnych przeczytanych stron zaczyna się nieoczekiwanie ujawniać. • Poza najemcami pomieszczeń w kamienicy, którzy swoją drogą zupełnie nieoczekiwanie nie ponoszą za najem od dłuższego czasu jakichkolwiek kosztów …?, w obiekcie natkniemy się również na inne, nieszablonowe i specyficzne osobowości, jak szefowa i pracownicy ekipy remontwo – budowalnej, właściciel kamienicy, oraz Panią, która dba o „czystość” w budynku, oraz „ducha”, który jako narrator całości fabuły niezwykle interesująco prowadzi i opowiada całą historię 😉 • A to wszystko w przepięknym i najmilszym z polskich miast Bytomiu. • Świetna, wciągająca od pierwszej do ostatniej strony, nieszablonowa i jedyna w swoim rodzaju, „nieodkładalna” lektura, autorstwa świetnego duetu w osobach Wojciech Chmielarz oraz Jakub Ćwiek pod tytułem „Najmilsi”, wydana nakładem Wydawnictwa WAB, to książka z którą warto otworzyć nowy rok a czas z nią spędzony z pewnością okaże się czasem świetnej zabawy i obcowania z nietuzinkową lekturą.
  • jeszcze mi się nie zdażyło, abym nie dała rady przeczytać książki Chmielarza, ale ta jest przegadana, rozmyta i irytująca. Masz ochotę mieć ją już za sobą, jak niechcianą lekturę.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo