• "Zadzwoń, jak dojedziesz" to życiowa, poruszająca, przejmująca, emocjonująca, chwytająca za serce i wywołująca łzy powieść o miłości, rodzinie, wspomnieniach, nieuniknionej starości, stracie, samotności, tęsknocie, przemijaniu i dylematach. Lektura skierowana jest do nas wszystkich, abyśmy w natłoku codziennych obowiązków nie zapomnieli o rodzicach. Żebyśmy niezależnie od tego, jak przebiega nasze życie po opuszczeniu domu rodzinnego mieli z nimi kontakt. Żebyśmy chociaż dzwonili do rodziców, bo oni na pewno chcą usłyszeć w rozmowie telefonicznej nasz głos. Czas każdego człowieka jest cenny i ważny, i musimy doceniać go ponad wszystko. W książce teraźniejszość przeplata się ze wspomnieniami z przeszłości. Historia Wandy i Ryszarda, i historia rodzeństwa była przejmująca, ale najbardziej poruszające były listy napisane przez Ryszarda do zmarłej żony.😰 A zakończenie było brutalnie smutne.😭 Książka jest piękna, mądra, wartościowa i boleśnie prawdziwa. Skłania do przemyśleń i refleksji. Zdecydowanie polecam.🩷
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo