• „Show mojego życia” została określona jako pełna erotyki powieść, czy też romans. Znalazłam tu te elementy, ale chyba trochę było ich mało. Odnalazłam w niej za to sporo elementów thrillera psychologicznego i odniosłam wrażenie, że autorka nie do końca wiedziała, w którą stronę chce iść. Zabrakło mi tu jakiejkolwiek konsekwencji w wyborze gatunku. • Poza tym gdybym nie przeczytała, że to romans, to w życiu bym na to nie wpadła, bo w sumie nie wiem między kim, a kim miał on tak właściwie być… • Niestety, główne bohaterki nie przekonały mnie do siebie, nie grzeszyły inteligencją. Opis ich był płytki i bez emocji, a akcja momentami była zbyt mało realna i chaotyczna. • Te przeskoki czasowe, były dziwne i słabe. • Trochę zaskoczyło mnie zakończenie, gdyż nie pasowało mi do całości. • Uważam że książka miała potencjał i było w niej kilka dobrych momentów, jednak jako całość wypada naprawdę kiepsko.
  • Bardzo przyjemna książka, mnie osobiście zaciekawiła.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo