• Absolutnie uwielbiam sposób, w jaki Wojtek Drewniak opowiada o historii. Nigdy co prawda nie byłam jedną z tych, które zasypiały na lekcjach z historii w szkole, ale nawet mnie czasem potrafił dobić zalew dat, zapisów politycznych pertraktacji, czy mnogość śred­niow­iecz­nych­ wojen. Od momentu kiedy odkryłam na YouTube kanał "Historia Bez Cenzury" czuję się zaciekawiona absolutnie każdym okresem historycznym, co jest sporym sukcesem, bo przez lata na myśl o Średniowieczu czy okresie rozbiorów dostawałam niemiłych dreszczy. • W drugiej części książkowej "HBC" Wojtek zapoznaje nas z "koksami" polskiej historii. Wybór jest wielce subiektywny, ale na pewno docenić należy zaprezentowanie historii nie tylko tak znanych postaci jak Kościuszko i Poniatowski, ale i docenienie postaci Żółkiewskiego, Bema, Rozwadowskiego, czy...niedźwiedzia Wojtka. Autor nie zasypuje nas potokiem dat i informacji, których i tak byśmy nie zapamiętali, a raczej zarysowuje najistotniejsze fragmenty życia bohaterów i okrasza jest mnóstwem ciekawostek. Po każdym rozdziale znajdziemy odnośnik do któregoś z filmików HBC powiązanymi pośrednio lub bezpośrednio z omawianą postacią. • Książkę czyta się błyskawicznie. Nie wyczerpuje ona oczywiście tematu, ale stanowi skondensowaną wiedzę w pigułce o ludziach (i niedźwiedziach), których zdecydowanie warto znać i o których warto pamiętać. • Do polecenia tym, którzy historię lubią i tym, którzy mają traumę po szkolnych lekcjach ;)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo