• Ośmioletni Andrzej posiada coś, o czym marzyłby każdy chłopiec - prawdziwy czerwony helikopter. Wystarczy tylko gwizdnąć na palcach, a maszyna pojawi się gotowa do lotu. • Andrzejek wyrusza w nieznane. Znudziło mu się codzienne sprzątanie zabawek, mycie, ubieranie i tak dalej. Dociera na tropkalne wyspy, gdzie poznaje Wicia - mocno tchórzliwego ptaszka, stacza walkę z powietrznymi piratami, ale w największe kłopoty wpada dopiero, gdy wchodzi do smoczego zamku. Wprawdzie Andrzej jest chłopcem niezwykle dzielnym, jednak bez pomocy młodszej siostry Zosi pewnie nigdy by już nie wrócił do domu. • Jest to pierwsza część przygód rezolutnego rodzeństwa. Kolejne to: "Ble ble", "Kluczyk" oraz "Światełko". "Czerwony helikopter" jest niewielkich rozmiarów (zaledwie 46 stron) książeczką, świetnie napisaną i na dokładkę ładnie zilustrowaną przez samą autorkę. Akcja wartko się toczy. A dzieje się tutaj, oj dzieje! Nie sposób oderwać się od czytania, dopóki nie dotrze się do ostatniej strony. • Polecam i dzieciom i rodzicom (i natychmiast biorę się za dalszą lekturę).
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo