• Autorzy przedstawiają poczet około stu pięćdziesięciu znamienitych postaci, bardziej lub mniej zasłużonych dla Ojczyzny. Łączy ich jedno – po śmierci ich serca zostały wyjęte z ciał i pochowane z honorami w miejscach najbliższych zmarłej osobie. • Znajdziemy tu m.in. Władysława Jagiełłę, królową Bonę, Jana II Sobieskiego, królową Marysieńkę, Augusta II Mocnego, Jana Kajetana Jabłonowskiego, Marię Leszczyńską, Stanisława Konarskiego, ostatniego króla Stanisława Augusta, Hugona Kołłątaja, Tadeusza Czackiego, Fryderyka Chopina, Ignacego Jana Paderewskiego. Często historie pochówku są dramatyczne, dalsze losy oddzielonych serc niepewne, wiele zaginęło z wichrem historii. • Bardzo ciekawa pozycja. Zamiast posłowia zamieszczono wywiady ze specjalistami kardiologami i kard­ioch­irur­gami­.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo