• Książka dla "maniaków" tematyki II wojennej. • Kilkanaście rozdziałów opisujących różne wydarzenia z tego okresu i pokazujących/analizujących decyzje wtedy podejmowane. Coś na zasadzie - co było gdyby to lub tamten nie zrobił tego co zrobił. • Rozdziały są nierówno napisane - większość z nich czyta się dosyć szybko i są interesująco napisane. Jest jednak kilka takich, przy których głowa "ciąży ku poduszce". Problem w nich poruszany jest na tyle błahy, a tu autor (mam takie wrażenie) na siłę powyciągał jakieś "duperele" historyczne i powpychał do tekstu "by zrobić wierszówkę". Gdzieś po 4 akapicie przestaje się kapować, co chciał autor udowodnić. Ilość szczegółów i nazwisk jest przygniatająca. • Generalnie - książki raczej nie da się przeczytać w jeden dzień, nie jest to beletrystyka, może być jednak bardzo pomocna przy pisaniu jakichś opracowań historycznych dotyczących II wojny światowej.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo