• Bardzo dobry reportaż, choć spodziewałem się czegoś innego. Autorka na przykładzie jednej rodziny — tytułowego Księgarza z Kabulu — przedstawia stosunki społeczne w Afganistanie. Obraz, jaki wyłania się z tej opowieści to świat nie tylko odległy kulturowo, ale przede wszystkim tkwiący w opresji religijnego amoku. Wszelkie próby wyrwania się z tego świata kończą się raczej niepowodzeniem. Osoba buntująca jest traktowana jak swoisty outsider, a nawet obcy, którego należy wykluczyć ze społeczności, nawet sięgając po uśmiercenie. • Aranżowane małżeństwa mogą wprawdzie budzić sprzeciw czytelnika w Polsce, ale trzeba pamiętać, że do niedawna takie sytuacje zdarzały się i na ziemiach, które obecnie zamieszkujemy. Natomiast dysproporcja wieku małżonków, gdzie wydaje się jedenastoletnie dziewczęta za dużo starszych mężczyzn jednoznacznie, budzi sprzeciw moralny czytelnika. Choć jeszcze w XIX wieku we Francji na mocy prawa zezwalano na legalne stosunki seksualne kobiet/dziewcząt po ukończeniu 11 lat (1832r.). No cóż w niektórych rejonach świata czas wyraźnie zwolnił lub się zatrzymał. • Nie mniej książka jest ważna ku rozwadze wszystkim tym, którzy chcą w XXI wieku modelować życie społeczeństwa na własną modłę. Czytając "Księgarza z Kabulu", mamy wgląd, jak wygląda życie ludzi pod jarzmem jakiejkolwiek dyktatury tak duchowej, jak i politycznej. • Bardzo polecam sięgnąć po tę książkę.
  • Bardzo polecam .Książka o charakterze reportażu ale czyta się jednym tchem .Niestety bardzo smutna ,ale prawdziwa .
  • Niezwykła, aż brak mi słów.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo