Konstrukcja tej książki sprawia, że najpierw czujemy się zagubieni, potem wydaje się, że coś już o bohaterach wiemy, a na końcu, gdy wiemy już bardzo dużo, opowieść okazuje się zupełnie inna. Mistrzostwo. Uwielbiam książk, w których po przeczytaniu ostatniej strony wracasz myślami do początku i myślisz "ach, więc to było to! A tam to...".

Ludzie z nieba Ignacego Karpowicza to naprawdę fascynująca powieść, która łączy elementy surrealistyczne z głęboką refleksją nad ludzką naturą. Autor z dużą wprawą kreśli portrety bohaterów, ukazując ich tajemnice, marzenia i wewnętrzne dylematy. W książce znajdziemy bogatą symbolikę i metafory, które wprowadzają czytelnika w świat pełen abstrakcji, ale jednocześnie osadzonego w realnych emocjach i problemach. Karpowicz tworzy literacką przestrzeń, w której granice między rzeczywistością a wyobraźnią zacierają się, co sprawia, że lektura jest zarówno intrygująca, jak i poruszająca. To pozycja dla tych, którzy cenią sobie literaturę skłaniającą do głębokiej refleksji i otwartą na różnorodne interpretacje.