• Dzieci, którymi byliśmy, rodzice, którymi jesteśmy • Autor: Beatriz Cazurro • Moja ocena: 6/10 • Książka, choć porusza istotny temat relacji między naszym dzieciństwem a rolą, jaką pełnimy jako rodzice, nie wyróżnia się szczególnie na tle innych publikacji tego typu. Styl autorki przypomina typowy żargon psyc­hote­rape­utyc­zny, często powielany w podobnych poradnikach — z frazami w rodzaju: „usiądź wygodnie i oddychaj powoli” — co może sprawiać, że niektóre fragmenty wydają się schematyczne i mało odkrywcze. • Zaletą tej książki jest to, że zwraca uwagę na kilka ważnych aspektów związanych z wychowaniem dzieci, jak choćby znaczenie własnych emocji i doświadczeń w budowaniu relacji z dzieckiem. Jednak nie oferuje szczególnie głębokich czy nowatorskich spostrzeżeń, które wyróżniałyby ją na tle innych pozycji w tej kategorii. • Podsumowując, książka nie jest zła, ale nie wnosi nic szczególnie przełomowego do tematu. Warto po nią sięgnąć, jeśli szukasz lekkiej lektury o relacjach rodzicielskich, jednak nie należy oczekiwać zbyt wiele. • Średnio polecam. • ** 07:56 * 01.04.2025 * 30/2025 *
    +2 trafna
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo