• Szkoda ze nie ma już prze­tłum­aczo­nych­ kolejnych części 😕
  • „Na przekór przeznaczeniu” to trzecia część serii opowiadającej o przygodach Olgi, której zdarzyło się trafić do zupełnie innego świata. Dokładniej do kraju wyjątkowo obfitego w ludzi (i nie-tak-bardzo-ludzi) z postrzelonym poczuciem humoru. Czasem mam wrażenie, że bohaterowie tego cyklu po prostu nie potrafią być poważni, zawsze komuś dogryzą, rzucą jakiś żart czy sarkastyczną uwagę. W tym tomie akcja coraz bardziej zaczyna się rozwijać – poznajemy bliżej bohaterów, którzy do tej pory byli okryci tajemnicą. Punktem centralnym fabuły jest królewski ożenek. A dokładniej związana z nim panika i intensywne poszukiwania wybranki. Oczywiście wszystko opisane w niebanalny sposób, z należytą dawką humoru, niekiedy nawet absurdalnego. A na końcu… Co za cliffhanger! Ta część cyklu była najlepsza z dotychczasowych – nie mogę się doczekać kolejnego tomu, by zobaczyć, co nowego szykuje autorka. Dzieje się! Polecam serdecznie. ;)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo