• Uppsala, ciepła majowa noc. Miastem wstrząsają zamieszki na tle rasowym, jedna z głównych ulic zostaje zdemolowana, słychać chrzęst tłuczonego szkła, rumor i jazgot w natarciu. W jednym ze sklepów zostaje znalezione ciało młodego mężczyzny. Kim jest ów młodzieniec? Dlaczego patrol policji nie zareagował na zgłoszenie? Czy przejeżdżający tamtędy taksówkarz mógł widzieć sprawcę? Dlaczego irański nastolatek następnego dnia budzi się ze strachem w oczach? Inspektor policji Ann Lindell przejmuje dochodzenie, i wraz z grupą zapadających w pamięć policjantów, próbuje rozwikłać zagadkową zbrodnię, a przy okazji uporządkować swoje życie osobiste, które dzieli miedzy wspomnienia byłego ukochanego, a opiekę nad małym synkiem. Kjell Eriksson ukazuje współczesne konflikty wynikające z braku tolerancji i umysłowej ciasnoty. Obyczajowa sceneria powieści w niczym nie ustępuje jej wątkowi kryminalnemu. Współczesne miasto ze swoimi tajemnicami, szybka, wielowątkowa akcja. Brawurowa, zręcznie poprowadzona intryga i zakończenie, którego chyba nikt nie będzie się spodziewał czynią z prozy Erikssona gratkę na zimowe wieczory. Finalista nagrody dla najlepszej powieści roku Szwedzkiej Akademii Literatury Kryminalnej.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo