• Psi park • Autor: Sofi Oksanen • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Książka, która potrafi trzymać w napięciu i porusza problem jak najbardziej aktualny. Jednym z jej ciekawszych aspektów jest przedstawienie zderzenia Wschodu z Zachodem, a także różnic w sposobie postrzegania rzeczywistości przez ludzi funkcjonujących w odmiennych warunkach społecznych i kulturowych. To temat, który nadaje powieści dodatkowy wymiar i sprawia, że nie jest ona wyłącznie historią mającą dostarczyć czytelnikowi rozrywki. W tle opowiadanej historii dostrzegamy szersze problemy współczesnego świata. • Warto przy tym zaznaczyć, że jest to powieść utrzymana w dość mrocznym tonie. Przedstawiony świat nie jest szczególnie przyjazny ani optymistyczny, a opisywane historie odsłaniają jego trudniejsze, niekiedy brutalne oblicze. Ten klimat dobrze współgra z podejmowaną tematyką i dodatkowo wzmacnia napięcie towarzyszące lekturze. • Mam jednak kilka zastrzeżeń dotyczących samej konstrukcji powieści. Początek jest dość toporny i przez kilkadziesiąt pierwszych stron trudno właściwie zorientować się, dokąd zmierza fabuła i jak należy połączyć przedstawiane wydarzenia. Wprowadzenie nie ułatwia wejścia w opowieść, a początkowe fragmenty wymagają od czytelnika cierpliwości. Z czasem sytuacja się zmienia — akcja nabiera tempa, poszczególne elementy zaczynają układać się w bardziej zrozumiałą całość, a książka staje się zdecydowanie bardziej angażująca. • Niestety, kiedy można już oczekiwać odpowiedniego rozwinięcia i domknięcia opowiadanej historii, następuje zakończenie, które pozostawia spory niedosyt. W moim odczuciu powieść właściwie się urywa, zamiast otrzymać saty­sfak­cjon­ując­e zamknięcie. Nie mam nic przeciwko zakończeniom pozostawiającym czytelnikowi przestrzeń do własnych przemyśleń, ale tutaj zabrakło mi poczucia, że historia rzeczywiście została doprowadzona do końca. To jeden z istotniejszych mankamentów książki. • Na plus należy natomiast zaliczyć język i tempo czytania. Mimo trudniejszego początku później przez powieść przechodzi się dość szybko. Tekst jest napisany dobrym, przystępnym językiem, a sama historia potrafi zainteresować i utrzymać uwagę czytelnika. • Warto również wspomnieć o polskim wydaniu. Książka została przygotowana starannie i estetycznie. Szerokie marginesy oraz odpowiednio dobrana interlinia sprawiają, że tekst jest czytelny i komfortowy w odbiorze. To może wydawać się drobiazgiem, ale przy dłuższej lekturze ma znaczenie i pozytywnie wpływa na kontakt z książką. • Ostatecznie Psi park oceniam jako interesującą powieść, podejmującą aktualny i ważny temat, ale niepozbawioną niedociągnięć literackich. Dobry język i wciągająca fabuła równoważą trudniejsze wejście w historię, jednak sposób jej zakończenia pozostawia pewien zawód. To książka, która ma sporo zalet, ale mogła zostać lepiej skonstruowana, szczególnie na początku i na końcu. • 📖 16:13 · 14.11.2026 · 114/2026 · (P)
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo