Szczęście to...

Autor:
Carolina Zanotti
Projekt:
David Hawcock
Ilustracje:
Pauline Gregory
Tłumacz:
Justyna Bielecka
Wydawcy:
Jupi Jo (2026)
Wydawnictwo Jedność
Wydane w seriach:
POP-UP
ISBN:
978-83-8353-407-7
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
poezja
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Zygmunta Jana Rumla w Dzielnicy Praga-Południe m.st. Warszawy - Katalog centralny

Książka opowiada językiem najmłodszych o tym, czym jest szczęście. Przytulenie, uśmiech, zabawa, pieczenie ciastek, spanie w łóżku z mamą i tatą... Kolejne strony kryją rymowane teksty i niespodzianki w postaci pop-upów. To prawdziwa wizualna uczta przypominająca, że szczęście jest wokół nas, w małych rzeczach, które robimy każdego dnia. Wystarczy je dostrzec. Ta książka dostarczy swoim czytelnikom mnóstwo dobrych emocji i będzie świetnym prezentem. 12 wesołych rymowanek, 12 powodów do szczęścia.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo