Córka weterynarza

Inne tytuły:
Emma
Autor:
Joanna Jagiełło
Ilustracje:
Aneta Fontner-Dorożyńska
Wydawcy:
Dwukropek (2026)
Wydawnictwo Literatura
ISBN:
978-83-8413-010-0
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Juliana Ursyna Niemcewicza w Dzielnicy Ursynów m. st. Warszawy - Katalog księgozbioru

Emma chodzi do piątej klasy. Mieszka z tatą w Krakowie, ale po śmierci mamy tata postanawia spełnić swoje wielkie marzenie i założyć klinikę weterynaryjną. Jest okazja - odziedziczony, stary dom ciotki w niewielkim mieście nad jeziorem. Gdy jadą tam, okazuje się, że trzeba zrobić generalny remont, bo wszystko jest w rozsypce - ale klinika w końcu rusza. Emma jednocześnie zmienia szkołę, traci dawnych przyjaciół i poznaje nowych. Pojawia się cała plejada postaci - dorosłych, dziecięcych i rzecz jasna zwierzęcych. Mamy - z dorosłych pracowników - recepcjonistkę Czesię - serdeczną, ale wymagającą i świetnie zorganizowaną, mamy rzecz jasna tatę Emmy, który do wszystkiego ma podejście naukowo-akademickie, mamy dwóch internistow - starszego pana Leszka i młodszą tuż po studiach Dorotę, oraz przystojnego jak ratownik technika - Edwina. Oraz dojeżdżającą chirurżkę ze swoim szalonym asystentem, który przoduje w głupawych żartach. Mamy Emmę, która jednocześnie próbuje ułożyć sobie życie w nowej szkole (nie dać się bardzo wymagającej pani od polskiego, znaleźć sobie przyjaciółkę). jednocześnie najchętniej cały czas siedziałaby w klinice, bo tam jest najciekawiej. Każdego dnia klinikę odwiedzają wyjątkowi pacjenci! Na przykład pyton królewski albo skye-terrier, który połknął rajstopę.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo